"Το Σουσάμι" της Θεσσαλονίκης

Μας πήγανε εκεί τα ξαδέλφια μας. Το περιβάλλον ωραίο, φαγητό σε τραπεζάκια έξω. Ενας μόνο σερβιτόρος πολύ περιποιητικός και γνώστης των φαγητών και των οίνων μας περιποιήθηκε επάξια..

Οι γεύσεις διαφορετικές και εξαίσιες, αγκινάρες με ρόκα και τυρί,

μερικοί βέβαια φάγανε το καταπέτασμα και ιδού το φυσικό επακόλουθο!!!

"Ο Ζύθος" της Θεσσαλονίκης

Στις 3/7 φθάσαμε Θεσσαλονίκη, κατάκοποι μετά απο ένα κουραστικό ταξίδι μέσα στη βροχή και τη λάσπη.

Πήγαμε εκεί σχετικά νωρίς για φαγητό στην Ελλάδα, κατά τις 19.00, δικαιολογούμασταν όμως γιατί είχαμε μαζί μας βορειοευρωπαίους που τρώνε το βραδυνό τους νωρίς..

Κάτσαμε μέσα γιατί ο μολυβένιος ουρανός έδειχνε τα δόντια του..αρκετή βροχή είχαμε φάει.. Το περιβάλλον πολύ όμορφο, κάτι σαν παλιομοδίτικο μπαράκι, είχε και μπάρ στο βάθος, τα τραπέζια άσπρα με σιδερένια πόδια..ένα προσεγμένο μέρος. Με πολύ καλή μουσική, classic rock.

Οι σερβιτόροι χαμογελαστοί μας υποδέχτηκαν και βοήθησαν πάρα πολύ να διαλέξουμε φαγητό και ποτά.. Ηρθαν τα γνωστά τσίπουρα σε νεροπότηρο (ναααα! άνοιξαν τα μάτια των Ιρλανδών φίλων μας για το μέγεθος του τσίπουρου που κατέβασα..., άντε βρε, είχα ξεπαγιάσει) και μία σειρά φαγητών που ...δεν πρόλαβα να φωτογραφήσω γιατί πέσαμε επάνω τους σαν τα κοράκια και όταν θυμήθηκα ότι έχουμε και ένα μπλόγκ να ευλογήσουμε με φωτογραφίες, μόνο άδεια πιάτα με κύτταζαν μελαγχολικά.

Π'ηραμε λοιπόν

• μία μερίδα αραβικής πίττας με φακές και ρεβύθια
• τοματοκεφτέδες
• ένα πενιρλί για τον μικρό
• 3 ειδών κρέατα σε κιμά και τυλιγμένα με φύλλο
• μία σαλάτα ρόκας με παρμεζάνα
• ένα μεγάλο κεμπάμπ για 3 άτομα
• μία μερίδα κοτόπουλο φιλέτο με σάλτσα ροδιού γκλασέ και πουρέ με τυρί και πατάτα

και 3 μπουκάλια κρασί, μετά τα τσίπουρα.

Οταν η ώρα ήταν 22.00,και ενώ είχαμε τελειώσει και τεντωνόμαστε νωχελικά στις καρέκλες μας, εμφανίσθηκαν τα ξαδέλφια μας που μας σύστησαν και το εστιατόριο, είχαν τελειώσει το ιατρείο τους και ήρθανε να μας δούνε και να φάνε. Και βεβαίως δεν είναι ευγενικό 2 να τρώνε και οι άλλοι να κυττάνε. Ετσι ξαναπαραγγείλαμε, μερικές μεζεδιές.. και λίγο κρασί ακόμη..μετά την πέσαμε στα παγωτά και κατά τις 02.00 το πρωϊ..κουτρουβαλώντας και παραπατώντας .......φύγαμε..!

"Ο Κυριάκος" της Καβάλας

Την τελευταία μας βραδυά στην Καβάλα είπαμε να την περάσουμε δίπλα στο κύμα, παρόλλο που μας είχαν συστήσει τουλάχιστον 3 κέντρα να πάμε στην Παλιά Πόλη. Διαλέξαμε τον "Κυριάκο" μία ψαροταβέρνα που βρίσκεται στην ανατολική έξοδο της πόλεως απέναντι απο το πρώην στρατόπεδο Ασημακόπουλου.

Ο ταβερνιάρης ήταν φιλικότατος και ευγενέστατος, μας έφερε καπνιστό σκουμπρί, φρέσκοκομμένες γλυκές πατάτες τηγανιτές, παλαμίδα ψημένη σε κεραμίδι και σουβλάκια κοτόπουλο τυλιχτά σε μπέηκον... Γιαμ γιαμ..

Το κρασί ήταν η αποκάλυψη της βραδυάς, "Ηδύπνοος" των αμπελώνων Συμεωνίδη, υπέροχο, ελαφρύ, με γεύσεις και μυρωδιές λουλουδιών..άνετα ξεπατώσαμε δύο μπουκάλια και καθόλου δεν μεθύσαμε. Σίγουρα θα ψάξω να το βρώ και στην Αθήνα.

Υποχρεούμαι, να ψάξω να το βρώ.

Διπλή γιορτή

Μιά γιορτή διπλή. Γενέθλια της πεθεράς μου και την ανηψιάς μου μαζί. Επειδή όμως ανήμερα των γενεθλίων της η ανηψιά είχε παρτυ, η κοινή εορτή γιορτάστηκε με επισημότητα στις 19/6, μιά εβδομάδα αργότερα.

κατ' αρχήν πήγε η μικρή σε γνωστό πολυκατάστημα παιχνιδιών να διαλέξει τα δώρα της.

Η τούρτα ήταν δια χειρός πεθεράς και αφού αφορούσε δύο άτομα γράφτηκε το περίφημο "Χρόνια μας πολλά" που ήταν και το κλού της βραδυάς. Μετά η Μ έσβησε τα κεράκια της με 1 Φουουουου!!!!

Και του χρόνου!

Γευσιγνωσία

Οι καλύτεροι γευσιγνώστες είναι άτομα πολύ χαμηλών τόνων, ούτε πριμαντονισμούς έχουνε ούτε κάνουν τους σπουδαίους. Και προπάντων δεν είναι δήθεν.

Να δοκιμάσω απο αυτό που φάγανε, ή όχι?



τσ, τσ, τι τσιριμόνιες είναι αυτές που σε διακατέχουν!!. Είσαι μικρός ακόμη και δεν ξέρεις που βρίσκεσαι. Εδω νεαρέ μου τρώς καλά-λά-λά και τραλαλά.. Ακολούθησε το παράδειγμά μου και δεν θα χάσεις.

Πίτσα και άγιος ο θεός

Η καλυτερη πίτσα που έχω φαει ως τώρα. Στην λεωφόρο Διονύσσου, διαφήμιση δεν κάνω και δεν λέω το όνομά της πιτσαρίας, που είναι όμως και μπάρ..
Απ' έξω το μαγαζί δεν λέει τίποτα, ένα μακρουλό κτίριο, άχρωμο, άοσμο
Από μέσα όμως

ζεστό με ωραία καθίσματα αλλά και καναπέδες.

Το σέρβις εξαιρετικό, τα ποτά επίσης. Το κρασί μας ήρθε στη σωστή θερμοκρασία μέσα σε σαμπανιέρα, το ανθοδοχείο του τραπεζιού είχε υπέροχα φρέσκα λουλουδάκια τίποτα δήθεν, απλά λουλουδάκια.

Τι περιμένει κανείς απο μία πιτσαρία, πέρα απο τα παραφινέλαια, την πίτσα, την βασίλισσα της βραδυάς. Τέτοια πίτσα όμως δεν έχω φάει ποτέ μου και πουθενά.

Ενα τεράστιο πιάτο με λεπτή ζύμη που μύριζε λάδι τρούφας..αρκετά τραγανιστή αλλά όχι και ξερή. Από πάνω φρέσκια ρόκα. Και ξεφύγαμε απο την καταπίεση της κλασικής ντομάτας που στο τέλος μας σερβίριζαν το χιλιοκατεψυγμένο κουφάρι της στα γνωστά μαγαζιά-αλυσίδες..

Αυτό που είχα μπροστά μου διέφερε..Το άρωμα της τρούφας έσπασε τη μύτη των συνοδών μου που παράτησαν τα φαγητά τους και κύτταζαν λαίμαργα το πιάτο μου..

Το κάτι άλλο ήταν...είναι..και θα είναι γιατί σκοπεύω να φάω μία τέτοια αύριο..ναί θα κάνουμε 80 χλμ πήγαινε-έλα για μιά πίτσα, εντάξει για 3 πίτσες...για δέσιμο ετσι?

Γούστα είναι αυτά.

Πασχαλινοί μποναμάδες

Αυτό είναι ένα σχετικά εύκολο μεζεδάκι που σερβίρεται κρύο και μπορεί να γίνει απο την προηγούμενη μέρα.

Παίρνουμε σε ισόποσα μερίδια, τυρί Φιλαδέλφεια, ανθότυρο και ροκφόρ και τα λιώνουμε όλα μαζί σε μπλέντερ ωστε να γίνουν αλοιφή. Τα βάζουμε στο ψυγείο. Στο εν τω μεταξύ τρίβουμε ψίχα απο φυστύκια Αιγίνης ώστε να γίνουν σκόνη, κόβουμε μαϊντανό πολύ ψιλό, και μετά αν θέλουμε βάζουμε σε ένα πιατάκι τριμμένη πάπρικα ή κόκκινο πιπέρι.

Μισή ώρα πρίν τα σερβίρουμε, βγάζουμε το μείγμα των τυριών απο το ψυγείο, και πλάθουμε μικρά μπαλάκια τύπου κεφτέ, τόσο ωστε να χωράνε ολόκληρα στο στόμα. Το κάθε μπαλάκι το κυλλάμε πάνω στο μείγμα της αρεσκείας μας, μερικά στα φυστύκια, άλλα στον μαϊντανό ή στην πάπρικα ώστε όλα να γίνουν πολύχρωμα. Τα βάζουμε αραιά σε ωραίο λευκό πιατάκι και τα σερβίρουμε με ούζο, τσίπουρο ή μπύρα.

Εδώ θέλει περισσότερη προετοιμασία αλλά το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Κόβετε σε χαρτόνι το σχέδιο μιάς κότας, μόνο το σώμα χωρίς πόδια και ουρά. Καλύπτετε το χαρτόνι με αλουμινόχαρτο και έχετε μία κοτούλα. Φτάχνετε ρώσικη σαλάτα όπως συνήθως την κάνετε. Σε μία ρηχή πιατέλα, βάλτε κάτω κομμάτια άνηθο. Τοποθετείτε την ρώσικη πάνω στην στην κοτούλα και βάλτε μισή ελιά στη θέση του ματιού, πιπεριές σε λωρίδες ή τουρσιά σαν πόδια, τσίπς για φτερά και κόκκινη πιπεριά κομμένη όπως στη φωτό για λειρί. Γαρνίρετε με βραστά λαχανικά ή φέτες αγγουριού. Σε ένα τραπέζι, θα λυπούνται να τη φάνε, τόσο όμορφη θα φαίνεται.

Τα αυγά και τα πασχάλια

Πάσχα έρχεται και αυγά θα βάψετε, αν όχι εσείς κάποιος στο σπίτι σας. Ας γράψουμε λίγη ιστορία κατ΄αρχήν

ΓΙΑΤΙ βάφουμε κόκκινα αυγά.

Οι παλιοί έλεγαν ότι αυτό γίνεται

α) για να θυμόμαστε την Ανάσταση, μια και το κόκκινο είναι το χρώμα της χαράς, κι ακόμα γιατί το κόκκινο έχει τη δύναμη να διώχνει το κακό.

β) άλλη παράδοση λέει ότι μια πιστή του Χριστού είπε στη γειτονισσά της ότι ο Χριστός αναστήθηκε κι εκείνη είπε ότι αν αναστήθηκε, η κότα μου να γεννήσει κόκκινα αυγά και έτσι κι έγινε.
γ) τα αυγά βάφονται κόκκινα συμβολίζοντας το αίμα του Χριστού.

Ωραία! Μάθαμε γιατί τα βάφουμε, αλλά

ΓΙΑΤΙ τα τσουγκρίζουμε?

Το τσούγκρισμα των κόκκινων αβγών γίνεται μετά το άκουσμα του "Χριστός Ανέστη". Το έθιμο είναι χαιρετιστήριο, αλλά κρύβει ένα μικρό ανταγωνισμό, αφού ο νικητής του τσουγκρίσματος είναι μεταφορικά και ο πιο γερός.

Ας περάσουμε τώρα και στο κυρίως πιάτο, δηλαδή στο

ΒΑΨΙΜΟ

α) Το στόλισμα των αβγών με φύλλα και λουλούδια

Έχουμε μαζέψει διάφορα λουλούδια (κατά προτίμηση, μαργαρίτες) και φυλλαράκια. Παίρνουμε τούλι από μπομπονιέρες σε τέτοιο μέγεθος, ώστε να μπορεί το ύφασμα να τυλιχθεί και να δεθεί γύρω από κάθε αβγό. Τοποθετούμε πάνω στο αβγό το λουλούδι ή το φύλλο ή και τα δύο μαζί και στη συνέχεια τυλίγουμε το αβγό με το ύφασμα σφιχτά και το δένουμε με μία κλωστή. Όταν ετοιμάσουμε με αυτό τον τρόπο όσα αβγά θέλουμε, τα βάζουμε στην κατσαρόλα όπου έχουμε ήδη βράσει το νερό με την μπογιά και το ξίδι και τα βάφουμε όπως αναφέρεται παραπάνω.Ύστερα από δέκα λεπτά, τα βγάζουμε με προσοχή και κόβουμε την κλωστή. Αφαιρούμε το ύφασμα, τα λουλούδια και τα φύλλα. Το αβγό έχει βαφτεί κόκκινο και έχει διακοσμηθεί με άσπρα σχέδια λουλουδιών και φύλλων. Τα αλείφουμε με λάδι και κατόπιν τα σκουπίζουμε.

β) Το βάψιμο των αβγών με φλούδες κρεμμυδιού

Έχουμε μαζέψει φλούδες από ξερά κρεμμύδια. Παίρνουμε τούλι από μπομπονιέρες σε τέτοιο μέγεθος, ώστε να μπορεί το ύφασμα να τυλιχθεί και να δεθεί γύρω από κάθε αβγό. Καλύπτουμε όλο το αβγό ή μερικώς με φλούδες κρεμμυδιού και στη συνέχεια το τυλίγουμε με το ύφασμα σφιχτά και το δένουμε με μία κλωστή. Όταν ετοιμάσουμε με αυτό τον τρόπο όσα αβγά θέλουμε, τα βάζουμε στην κατσαρόλα όπου έχουμε ήδη βράσει το νερό με την μπογιά και το ξίδι και τα βάφουμε όπως αναφέρεται παραπάνω. Έπειτα από δέκα λεπτά, τα βγάζουμε με προσοχή και κόβουμε την κλωστή. Αφαιρούμε τις φλούδες κρεμμυδιού. Τα αβγά έχουν πάρει διάφορες αποχρώσεις.Τα αλείφουμε με λάδι και κατόπιν τα σκουπίζουμε.

Φιλία

Κάθε πρωϊ όταν ξεκινάς για την δουλειά στο κέντρο..για 8 ώρες κάθεσαι σε ένα γκρί γραφείο προσπαθώντας να συγκεντρωθείς και να σου κατέβουν ιδέες. Απονα φώτα φθορισμού σου σπάνε τα νεύρα απο πάνω, ο ήχος του τηλεφώνου εκνευριστικά μου ροκανίζει τη σιωπή. Το γκρίζο τα καταπίνει όλα. Αλλά έτσι θέλουν οι μοντέρνες εταιρείες, γυαλί, μαύρο και γκρίζο. Η εργασία μας κατατροπώνει, τα κλουβιά-γραφεία μας πνίγουν και έρχεται το γκρίζο για να σκοτώσει κάθε έννοια παραγωγικότητας. Ομως.........................

........ευτυχώς που υπάρχουν και οι φυγές. Οι περίφημες κοπάνες των σχολικών μας χρόνων.
Εχει έρθει η ανοιξη και είναι καιρός να ξεκινήσουμε. Πάμε στη "Φιλία", ένα εστιατόριο μπροστά στη θάλασσα, με θέα πέλαγος. Κανείς δεν θα μας βρεί εκεί. Η τέλεια κοπάνα!

Βρίσκεται στην παραλιακή Σουνίου, λίγο μετά την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας. Το εστιατόριο είναι στον β' όροφο ενός κτιρίου, με μεγάλο χώρο για πάρκινγκ πίσω..όχι πως έχουμε πρόβλημα που να βάλουμε το αυτοκίνητο μέρα μεσημέρι..αλλά τα βράδυα έχει κόσμο, ιδιαίτερα αν είναι Μ. Παρασκευή ή έχουν κανένα γλέντι.

Αν ο καιρός το επιτρέπει, αξίζει να κάτσουμε στο μπαλκόνι με θέα το άπειρο μπλέ. Το ηλιοβασίλεμα εδώ αποκτά άλλο νόημα..μία σκέτη απόλαυση. Πίνουμε συνήθως τσίπουρο εδώ, ακόμη και το κατακαλόκαιρο, ναί, τρελλοί είμαστε γιατί πειράζουμε κανέναν? Πίνουμε τσίπουρο για να σβήσουμε απο τη μνήμη μας τη φρίκη του γκρίζου.

Το μενού για όλα τα γούστα..συνήθως παίρνουμε μόνο πρώτα, σερβιρισμένα σε μικρά πιατάκια αλλά τόόόσο γευστικά..

Μύδια κρασάτα

μαριδάκι

καραβιδόψιχα

λακέρδα

κολοκυθάκια τηγανιτά

καλαμάρι γεμιστό

ή

σαγανάκι

φ'ετα στο φούρνο

λουκάνικα

τυροκαυτερή

μπιφτέκια

χειροποίητες πατάτες τηγανιτές

ή

γαλέος σκορδαλιά

κάποιο ψητό ψάρι

βραστά λαχανικά

σούπα..

για να μην αναφέρω τα

καβούρια στα κάρβουνα

και γλυκό του κουταλιού μετά.

ή κυδώνι
ή γιαούρτι με καρύδια
και καφές.

Για κάτι τέτοιες στιγμές αξίζουν οι κοπάνες..
Ηδονή στις γεύσεις.

Το ψωμί, ψωμάκι?

Τι άλλο θα πάθω στη ζωή αυτή
η καψερή
που δέρνομαι στο γυμναστήριο
και όταν γυρίσω κουρασμένη

ζεστό, ζυμωτό ψωμί με περιμένει

στο καθιστικό για να το φάω

σε ένα λεπτό.

Δεν μας φτάνουν τα βάσανά μας, αποφασίσαμε να φτιάξουμε και το δικό μας ψωμί γιατί αυτό που πουλάνε οι φούρνοι, δεν τρώγεται, μόνο ψωμί δεν είναι ένα τελείως χημικό κατασκεύασμα που μπορεί και να μας βλάπτει.

Χρειάζεται κάποιος να αποφασίσει να φτιάξει το δικό του ψωμί, με τα δικά του υλικά για να καταλάβει τι σαχλαμάρες μας πουλάνε για ψωμί.

Ιδού λοιπόν το πρώτο καρβελάκι που ζύμωσε ο Κ., την περασμένη Κυριακή που αφού φάγαμε σχεδόν το μισό, τύλιξα ευλαβικά σε λινή πετσέτα το υπόλοιπο για αργότερα.


Θα μπορούσαμε βέβαια να φάμε μόνο του το ψωμί για μεσημεριανό, είμαι έτοιμη να απλώσω το χέρι μου, (όπως παλιά που με έστελνε η μαμά μου στο φούρνο της γειτονιάς και ωσπου να γυρίσω στο σπίτι είχα φάει το μισό ψωμί στο δρόμο, όμως αντίθετα με ότι περίμενε κανείς δεν με έπνιγε (όπως πνίγανε άλλες μητέρες τα παιδιά τους) αλλά κρυφογελούσε γιατί συνήθως δεν έτρωγα το φαγητό μου, μου άρεσε να τα τρώω χωρίς να με βλέπουν) αλλά τελικά συγκρατιέμαι.

Τη συνταγή δεν θα τη γράψω γιατί είναι πασίγνωστη. Την βρήκαμε πίσω από ένα πακέτο αλεύρι Γιώτης, μπλέ πακέτο για όλες τις χρήσεις..Θα γράψω μόνο μερικά μυστικούλια.

1) Οταν αφήνετε το ζυμωμένο ψωμί να φουσκώσει, βάλτε το πάνω σε μάτι της κουζίνας που προηγουμένως έχετε ζεστάνει

2) για να έχει γεύση βάλτε λίγο κοπανισμένο μάραθο, κόλιανδρο και κύμινο.

3) να αλευρώσετε το ταψί πρίν βάλετε τα ψωμάκια μέσα

3) το ταψί να το βάλετε ψηλά στο φούρνο (εφόσον είναι με αέρα) σε υψηλή θερμοκρασία αλλά όχι στους 180 βαθμούς.

Αμα φτιάξετε ψωμί δικό σας του εμπορίου θα σαν φαίνεται σκέτο πριονίδι.

Χοιρινό ραάν με λαχανικά

Σήμερα για βράδυ

έφτιαξα χοιρινό

με σάρι - ναί καλέ -

Ινδικό

να σου πώ το μυστικό?

Χοιρινό ραάν με λαχανικά

Εντάξει δεν το έφτιαξα ακριβώς όπως το λέει η συνταγή, το σωστο γίνεται με αρνί, στο ψυγείο μου όμως είχα χοιρινό, άντε στο καλό αν δεν κάνουμε και λίγο improvisation στην κουζίνα που θα κάνουμε?

Ετσι με αυτά τα υλικάκόλιανδρο, τζίντζερ, μαύρο πιπέρι, κάρδαμο, κανέλλα, ξερό σκόρδο, κύμινο, σπόρους γαρύφαλλου, 1 πιπεριά τσίλι, ντοματοπελτέ, χυμό λεμονιού και ζεστό νερό,

έφτιαξα τη βάση. Πόση δόση έβαλα, δόσεις, ποτέ δεν μετράω δόσεις, ίσαμε μισό κουταλάκι του γλυκού..και μετά με το μάτι, τα ανακάτεψα όλα αυτά και τα τσιγάρισα λίγο και μετά τα έβαλα πάνω στο χοιρινό μου, έρριξα και νερό και λίγο σιρόπι απο ανανά κονσέρβα, έρριξα και 3 φέτες ανανά, τα έβαλα να ψήνονται χαμηλά και σκέπασα την κατσαρόλα.

Οταν ετοιμασθεί σερβίρεται με chapatis αν βρώ στο εμπόριο, ειδαλλώς αν έχω χρόνο μπορεί να φτιάξω, αν δεν έχω το σερβίρω πάνω σε αραβικό ψωμί ελαφρά ζεσταμένο.

Καθαρά Δευτέρα στα πεθερικά

Τα πολλά λόγια λένε μπούρδες, ας μιλήσουν οι φωτογραφίες.


Η αρχή του παντός Η κυρία Λαγάνα Clean Monday bread



Η Taramosalata της πεθεράς είναι διακοσμημένη με μπρίκ (συγκρατείστε τις μπουκιές σας πλήζ)

Ολες οι ελιές l olives του σπιτιού αυτού αγοράζονται απο τη λαϊκή της γειτονιάς όταν είναι ακόμη πικρές απο τα δένδρα και τις φτιάχνει η Ι. μόνη της, κάνοντας όλες τις διαδικασίες...γειά στα χέρια σου μαμά!



Εεεερχονται τα dolmadakia που είναι τυλιγμένα απο κληματόφυλλα απο τα δικά μας αμπέλια. Ο Κ. Λέει ότι μυρίζουν πετρέλαιο, μοναχοφαγά μου εσύ..τι κάνει ο άνθρωπος για να αποτρέπει άλλους..







Εδώ σφαζόμαστε για τις γαριδάρες..








...και εδώ ανταλλάσουμε γλύκες για τις σουπιές που ψήνονταν στο φούρνο για 4 ώρες μόνο με μπαλσάμικο ..έ και λίγο νεράκι...











και για να κατεβάσουμε μέχρι το έντερο, όλα αυτά ειρηνικά, λίγα τουρσιά σε σαλάτα, τριμμένα λάχανα, με ρέβες, αγγουράκια τουρσί, άιντε βάλτε και λίγο ξυδάκι ..όχι κι άλλο..










Να γιορτάζεις Καθαρά Δευτέρα και να μη φάς halva απο τον Κοσμίδη στη Δραπετσώνα, θεώρησε τον εαυτό σου Αντίχριστο ρεεεε!

Αυγουλάάάάς!

Πώς βράζουμε αυγά

έξυπνα και γοργά?

πώς το τρώς εσύ το αυγό

μελάτο, σφιχτό ή πετροβολάτο?

μελάτο όχι σπασμένο

σφιχτό όχι καμμένο

πετροβολάτο, πασχαλινό και βαμμένο?

1) Διαλέγοντας αυγά για βραστά
Λοιπόν κατ΄αρχήν το αυγό πρέπει να είναι φρέσκο, το Α και το Ω παιδιά. Τα αυγά που μας πουλάνε είναι από φρέσκα έως πολύ μπαγιάτικα μασκαρεμένα για ολόφρεσκα " απο την κότα βρε παιδιά..". Μέσα σε ένα βαθύ σκεύος ρίχτε νερό και βάλτε και το ωμό αυγό. Αν πάει φούντο στο πάτο, πετάχτε αμέσως εί δυνατόν χωρίς να σπάσει, είναι από μπαγιάτικο ως κλούβιο. Αν στέκεται στην επιφάνεια είναι φρέσκο. Αν τώρα κολυμπάει κάτω απο την επιφάνεια σε διάφορα επίπεδα, όσο πιό κοντά στην επιφάνεια πάει για φρέσκο, όσο πιό κοντά στον πάτο..καλό για κέικ, σάλτσες, κλπ.

Μετά πρέπει να δείτε αν το τσόφλι είναι ομοιόμορφο και καθαρό απο στίγματα. Βεβαίως χρειάζεται να βεβαιωθείτε ότι δεν είναι ήδη βρασμένο, οπότε το ακουμπάτε σε μιά επιφάνεια και το γυρίζετε όπως τη σβούρα. Αν γυρίζει γρήγορα, είναι βρασμένο, αν δεν γυρίζει είναι ωμό.

Αν όλα τα ανωτέρω πάνε καλά μπαίνουμε θριαμβευτικά στην διαδικασία του

Βρασίματος

Βάλτε σε ένα κατσαρολάκι ή μπρίκι αρκετο νερό να σκεπάζει το αυγό. Μία μέθοδος είναι πρώτα να βράσετε το νερό και μετά να βάλετε μέσα το αυγό. Οσες φορές το δοκίματα, το αυγό έσπασε είτε έβαλα ξύδι στο νερό είτε όχι. Μόλις αρχίσει το νερό να βράζει και αφού μπεί το αυγό μέσα βάζουμε χρονόμετρο. Στα 3 λεπτά το αυγό βγαίνει μελάτο, στα 5 ημίσφιχτο, στα 8 σφιχτό, στα 10-20 προφανώς το ξεχάσατε γιατί βλέπατε το σίριαλ, οπότε πέταμα.

Οσο για ψητό αυγό

στων μικροκυμάτων το φουρνάκι

να το ξεχάσεις ακόμα

και αν είσαι το εξυπνώτερο

κουζινοπουλάκι

Θα κάνει ΜΠΟΥΜ

θα γυρίσει σβούρα

και θα μαζέψεις τα ασπράδια

με υγρή πατσαβούρα.

Οταν ετοιμασθεί το αυγό, βγάλτε το αφήστε να κρυώσει.

2) Choosing an egg for frying
Προσωπικά δεν μου αρέσει να βάζω βούτυρο στο τηγάνι για να τηγανίσω ένα αυγό, προτιμώ το μπέηκον ή λουκάνικα. Οταν αρκετό λίπος εμφανισθεί, σπάζω μέσα τα αυγά, για να μη σπάσει ο κρόκος σπάω το τσόφλι με ένα μαχαίρι και μετά το ρίχνω απαλά, όχι απο απόσταση γιατί θα κάνει τσάφφφφ! πλάτςςς! θα τιναχτούν τα λίπη παντού και θα σου σπάσει και ο κρόκος. Σκεπάστε το τηγάνι και δείτε αυτή την συνταγή

http://www.mrbreakfast.com/superdisplay.asp?recipeid=1420

3) Διαλέγοντας αυγά για cocktail

Αγάπη μου επικίνδυνη

το ξέρω πως θές

ωμό το αυγό για κοκτέηλ

όμως εγώ που σε πονώ

οφείλω να σου πώ ότι

η salmonella καιροφυλακτεί

σαν το καυτό δαδί

Οσο μπορείς να το αποφύγεις αυτό

στην ανάγκη ζήτα

το αυγό τηγανιτό.

Προσωπικά τρελλαίνομαι για χτυπητό αυγό με κονιάκ, αν δεν φοβάσαι να ρισκάρεις, ιδού μία σκέτη κόλαση http://www.drinksmixer.com/drink1162.html

4) Αυγουλάκια τουρσί.

ή μάλλον για αυγά ορτυκιών τουρσί. Η συνταγή εδώ http://www.quail-egg-recipes.com/pickle.html. Τα αυγά αυτά πάνε πολύ καλά με μπύρα. Βαρέλια μπύρας.

5) Ζωγραφιστά αυγά

Το αυγό έχει εμπνεύσει καλλιτέχνες εδώ και πολλά χρόνια, σε διάφορες κουλτούρες.

Τα αυγά τα βάφουν με μπογιές,

με κραγιόνια, με χαρτάκια

τους βάζουν καπελλάκια,

τα ντύνουν με πλεκτά ζιπουνάκια

τους ζωγραφίζουν μυτούλες και ματάκια

τους κολλάνε φτερά και σερπαντίνες

τους ανοίγουν τρύπες και τα γεμίζουν με μπογιές

και τα πετάνε στων φίλων τις αυλές.

6) Παιχνίδια με αυγά

Κυνήγι των αυγών

Ωραίο παιχνίδι για παιδάκια, όπου σε έναν όχι πολύ μεγάλο χώρο κρύβουμε χρωματιστά αυγά και ξαμολιούνται τα παιδάκια με καλάθια για να τα βρούν. Το παιδί που βρίσκει τα περισσότερα κερδίζει έναν κούνελο απο ύφασμα ή σοκολάτα ή κάτι παρόμοιο.

Πέταγμα αυγού

Αυτό είναι ωραίο να παιχτεί όταν κάνουμε πικ νικ. Δύο ομάδες ανθρώπων χωρίζονται και στέκονται η μία απέναντι στην άλλη. Ο κάθε ένας της μιάς ομάδας πετάει ένα αυγό στον απέναντί του παίχτη της άλλης ομάδας. Αν ο άλλος το πιάσει χωρίς να το σπάσει, κάνει ένα βήμα πίσω ώστε να μεγαλώσει η απόσταση ανάμεσά τους και να γίνει πιό δύσκολο. Αν αυτός που πετάει το αυγό αστοχήσει χάνει πόντο η ομάδα του. Εννοείτε ότι πολλά αυγά θα πέσουν στα ρούχα, πρόσωπα των παιχτών..

οπότε

έχετε έτοιμες νέες αλλαξιές

σαπούνι, νερό και μυρωδιές

έχετε και πολλά δοχεία

για να μαζεύουν

την κάθε αστοχία.

Αναμνήσεις για όσους κάνουν δίαιτα

Χριστούγεννα τα μαγικά

τα φώτα

το δένδρο

η χαρά,

τα παιδάκια χαίρονται πολύ

και οι μεγάλοι

το ρίχνουν στο φαϊ

- ε, και στο κρασί -

Τα Χριστούγεννα είναι εποχή παθών για τη νέα νοικοκυρά που θα πρέπει να καλέσει όλο το σόϊ και

να δείξει τη τέχνη της

σε όλες τις θειάδες,

ξαδέλφες, μανάδες

και στην 7η πεθερά που

δεν είναι πάντοτε

τόοοοσο κακκιά
Βέβαια θα πάρει τη ρεβάνς

μαγειρεύοντας πιάτα πολύ βαριά,

ώστε να εξασφαλισθεί η λήψη του Ζαντάκ μετά

απ'όλους και δη απο την πεθερά (χα χα)

Για να μη σπάσουμε την παράδοση κάναμε και εμείς το μέγα βήμα (και φέτος) και καλέσαμε όλο το σόϊ στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Ενα σόϊ που δεν έρχεται σε μάς για να φάει (εδώ γελάνε) αλλά περισσότερο να δεί τι καινοτομίες (= τρέλλες) θα τους βγάλουμε. Υποψιάζομαι ότι πρίν έρθουν τρώνε κιόλας για να μην πεινάνε (κακίαααα)

Φέτος λοιπόν έχουμε και λέμε

1) Πρώτα

Η οικογένεια λατρεύει τα antipasti. Ο καθένας μας πρέπει να δείξει στους άλλους πώς το ίδιο πράγμα παρουσιάζεται με άλλους 101 τρόπους. Φέτος λοιπόν και εμείς πρωτοτυπήσαμε.

Προσιούτο τυλιγμένο σε κριτσίνια, σαλάμι Αρδεννών τυλιχτό και πλαστικά πειρουνάκια να δημιουργούν εντυπώσεις

Αυτό ήταν το περσινό πρώτο μας πιάτο, The above starter has more for the eye of the beholder. Φτιάξαμε shish kebabs με τυλιχτό hammon και κομματάκια τυριού, στη μέση μορταδέλλα, γλυκά αγγουράκια τουρσί και τυλιχτά φιλέττα coppa στο τέλος. Μέσα στη σύνθεση βάλαμε ένα μικρό μπωλάκι με μουστάρδα τύπου picallily και ψωμάκια δίπλα.

Και ο συνδυασμός των δύο ρετιρέ, επάνω.

2) Κυρίως γεύμα

Επειδή δεν τρώμε γαλοπούλα, όχι λόγω γρίππης, λόγω απέχθειας, φέτος κάναμε ένα γαλλικό φαγητό που το τρώνε οι τοπικοί αγρότες το Cassoulet, η συνταγή εδώ: (http://www.ffcook.com/pages/Wrecipearch47.htm

Γεμίσαμε λουκάνικα με σκόρδο και τα ψήσαμε με έναν ορισμένο τρόπο. Μετά τα βάλαμε στην άκρη και κρατήσαμε το ζουμί για αργότερα.

Μετά μαγειρέψαμε ένα πόδι αρνιού με πιπεριές και ντομάτες. Πάλι φυλάξαμε το ζουμί

Μετά ψήσαμε χοιρινές μπριτζόλες και μία ολόκληρη πάπια στο φούρνο.

Και ένα κιλό άσπρα φασόλια

Ανήμερα τα Χριστούγεννα ενώσαμε όλα τα υλικά και τα βάλαμε σε ένα μεγάλο εμαγιέ ταψί ως εξής. Κάτω στρώσαμε πατάτες και γλυκοπατάτες (που είχαμε ελαφρά βράσει νωρίτερα) σε φέτες, , μετά το αρνί, μετά τα φασόλια, μετά το χοιρινό, μετά κι άλλα φασόλια, την πάπια, φασόλια, τα λουκάνικα, φασόλια και σκεπάσαμε το όλο οικοδόμημα με φρυγανιά τριμμένη. Ψήσιμο στο φούρνο για 3 τουλάχιστον ώρες και ΙΔΟΥ

3) Τυράκι?

4) Τα γλυκά τα πρόσφερε η πεθερά. Τα έφτιαξε με τα χεράκια της όπως κάθε χρόνο.

Η μαγειρική της

δεν τρώει χαλβά

είναι παίδες Ιστορία

για όλα τα λεφτά!

Jamie Oliver

Αυτό το παραπάνω αριστούργημα το πήραμε απο τον γνωστό πλέον "γυμνό σέφ" (γιατί απογυμνώνει τα δύσκολα φαγητά σε απλά υλικά και διαδικασίες), εντάξει την ιδέα πήραμε, τα υλικά είναι του Κ, ο οποίος χαραμίζεται που δεν είναι χωμένος στη κουζίνα μονίμως..είναι απο τα λίγα πλάσματα που ξέρω που μπορείς να του δώσεις τα πιό αλλοπρόσαλα υλικά και να σου βγάλει κάτι που να τρίβεις τα μάτια σου..

Τα κουταλάκια τα αγοράσαμε απο μία Ασιατική Αγορά στην Αμφιθέα-σύνορα Νέας Σμύρνης

Βάλαμε απο κάτω ένα μικρούτσικο κομματάκι βούτυρωμένο ψωμάκι, ένα κομμάτι σολωμό ωραία τυλιγμένο, ρίξαμε απο πάνω λίγο χυμό λεμονιού και το διακοσμήσαμε με ένα φυλλαράκι βασιλικό απο τη γλαστρούλα μου.

Επιστροφή στην Ινδία

Σ'ημερα το πρωϊ πήγαμε σε μία καλή φίλη στα βόρεια (μα πολύ βόρεια) προάστεια για να παίξουμε την τσιγκολελέτα στην κουζίνα. Θα μαγειρεύαμε ότι μας ερχόταν ανάλογα με τα υλικά που θα βρίσκαμε στο παρακείμενο σούπερ μάρκετ.. Καλό ε? Είπαμε, είμαστε πολύ σέοι μάγειρες.

Αγοράσαμε ένα πακέτο Poppadums(που είναι κάτι πίττες απο ρεβύθια και αλεύρι-πωλούνται σε σακκουλάκι των 8-10 κομματιών και απλά τις τηγανίζεις) , κινέζικο mie (ψιλός φιδές), noodles (μακαρόνια κινέζικα απο ρύζι), κατεψυγμένες ξεφλουδισμένες γαρίδες, chop suey, ποικιλία κινέζικων λαχανικών, μία συσκευασία με μικρούτσικα καροττάκια και καλαμποκάκια, μία κονσέρβα καλαμπόκι, lemongrass (αυτό είναι κάτι σαν ξύσμα λεμονιού που πωλείται σε βάζο με άρμη), ένα μπουκαλάκι σουσαμέλαιο, 2 πακέτα ινδικά μυρωδικά σε πλαστικά κουτάκια για την δημιουργία ενός κάρυκαι ΜΑΓΕΙΡΕΨΑΜΕ για 4 άτομα

Τα poppadums. Σε ένα βαθύ τηγάνι ή και wok ρίχνουμε λίγο σπορέλαιο και άμα κάψει, το χαμηλώνουμε και ρίχνουμε ένα-ένα τα poppadums χρησιμοποιώντας την ξύλινη κουτάλα τα ανοίγουμε (έχουν τη τάση να γίνονται ρολλό) ώστε να γίνουν αυτές οι φανταστικές πίτες αριστερά. Ακουμπάμε την κάθε μία σε χαρτί κουζίνας για να τραβήξει το λάδι και σερβίρουμε έτσι...τρώγονται και κρύες.

Στο ίδιο τηγάνι ρίχνουμε τα noodles (αφού προηγουμένως τα έχουμε ζεματίσει), τα καρόττα, καλαμποκάκια και όλα τα άλλα λαχανικά μαζί με το κάρυ και τα ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα.

Σε ένα άλλο σκεύος ετοιμάζουμε τις γαρίδες σε ντομάτα και ρίχνουμε τα υλικά του Ινδικού πακέτου, το κύμινο, τζίντζερ, κόλιανδρο, κάρυ, κανέλλα κλπ. Παράλληλα βράζουμε ρύζι μπασμάτι για 4 άτομα (προσωπικά το κάνω στα μικροκύματα, γίνεται πιό αφράτο)

Σερβίρουμε τις πίτες απο κάτω, μέσα βάζουμε τα μακαρόνια και περιχύνουμε με τη σάλτσα

Σερβίρεται με κρύο λευκό κρασί.

(Για τους αμύητους, βάζουμε δίπλα και ένα πακέτο χαρτομάντηλα. Το κάρυ προκαλεί καταρροή)

Κουν κουνελάκι, κου-νε-λά-κι

Κάθε φθινόπωρο ο Κ και εγώ αρχίζουμε να ψάχνουμε στα περιοδικά για νέες συνταγές, για το τι θα μαγειρέψουμε τα Χριστούγεννα. Γιατί γαλοπούλα εμείς ΔΕΝ φτιάχνουμε. Φτιάχνει η πεθερά. Που η μαγειρική της κάνει τη Βέφα Αλεξιάδου να κλαίει στα γόνατα και να ικετεύει..να της δώσει τη συνταγή.

Και πρέπει αυτό που θα σερβίρουμε να είναι πρωτότυπο μέν αλλά όχι πολύ εκκεντρικό γιατί ΔΕΝ θα το φάνε..όπως τότε που είχα την φαεινή ιδέα να σερβίρω καρπάτσιο, μόνο ο Μ (αδελφός του Κ) το έφαγε οι άλλοι ξύνισαν τη μύτη τους που θα φάνε ωμό κρέας..

Πέρυσι τους βγάλαμε καραμελωμένα παπάκια με πορτοκάλι..ο καθένας το παπάκι του, μόνο που δεν γονάτισαν για την δέηση, σιωπηλά και αργά το ξεκοκκάλισαν, σαν να έτρωγαν αντίδωρο.

Ετσι φέτος είπαμε να τους κάνουμε κουνέλι. Την συνταγή μου την έστειλε μία blog φίλη η Juanita. Εχουμε τη συνήθεια πρώτα να δοκιμάζουμε εμείς τη συνταγή και μετά να την βγάζουμε στους άλλους..

Κουνέλι με σοκολάτα

Στην φωτογραφία επάνω βλέπουμε το κουνέλι να μαγειρεύεται, στην κάτω, ότι πρόλαβα να βγάλω αφού πέσαμε επάνω του.

Γαλλικό γεύμα

Μία γνωστή μας κάλεσε σε γεύμα για

α) γιορτάσει το νέο της σπίτι

β) να μας δείξει το νέο της amore mio που τυγχάνει να είναι chef σε γνωστό γαλλικό εστιατόριο αλλά και καθηγητής σε σχολή μαγείρων.

Φτάσαμε στο σπίτι της εγκαίρως, μας κάθισαν και μας πρόσφεραν ένα ιδιαίτερο aperitif φτιαγμένο απο χυμό αχλαδιού και μαρτίνι, σερβιρισμένο σε ποτήρια σχήματος τουλίπας, μία πολύ λεπτή γεύση που μας άφησε άναυδους.

Πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, αντί για τα γνωστά τοις πάσι ασημικά είχε μικρές ραβιερίτσες με κουλουράκια, σοκολατάκια, αλμυρά μπαστουνάκια, όλα home-made μας είπε η Λίλα, φτιαγμένα απο τα χεράκια του (ουάου!). Απο ότι μας είπε, όλα τα φτιάχνει εκείνος, απο κουλούρι θεσσαλονίκης, κρουασάν, κουλούρια, φαγητά, ποτά, γλυκά...Ομολογουμένως τον κύτταξα με άλλο μάτι. Που σε βρήκε κούκλε μου ε?

Το μενού

Ο καθένας έλαβε το δικό του τυπωμένο μενού, για όλους ήταν το ίδιο πιάτο αλλά με διαφορετική ζωγραφιά στο φώντο, σε μένα έπεσε το σουρρεαλιστικό τριαντάφυλλο.. μμ τρελλαίνομαι

Κατ' αρχήν εμφανίσθηκε μία πρασόσουπα σε μορφή κρέμας αλλά χωρίς κρέμα γάλακτος..Εσπαγα το κεφάλι μου να καταλάβω πώς την έφτιαξε, τόσο απαλή, τον ρώτησα, μου είπε τούτο..κείνο.. είχα όμως την εντύπωση ότι δεν μου τα είπε όλα.. Το κρασί ήταν "Πέτρινες Πλαγιές 2004" του Παλυβου.

Μετά εμφανίσθηκε ένα τετράγωνο πιάτο με ψητό χταπόδι και ζοχούς. Μου πέσανε οι ασφάλειες. Το χταπόδι το είχε ψήσει στο φούρνο με κρασί μπαλσάμικο για 5 ώρες, τους ζοχούς τους είχε απλά ζεματίσει.. Ο συνδυασμός ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ. Πήρα και δεύτερη μερίδα, ήταν αδύνατο να συγκρατηθώ..Το κρασί ήταν Νεμέα 2003, Αμπελώνες Παλυβου.
Το κυρίως πιάτο ήταν κοτοπουλάκι με λαχανικά a la grecque και σάλτσα μανιτάρια. Ερώτημα, να το φάω ή όχι.. Σαν έργο τέχνης μου φάνηκε. Η απόφαση πάρθηκε στο πίτς φυτίλι.. ας πάρουμε και λίγη Τέχνη.

Για το τέλος μας το φύλαγε. Ηρθε η βασίλισσα του σουρρεαλισμού, Μία κρεμώδης πάστα, η μισή ρόζ, η άλλη άσπρη, η ρόζ είχε γεύση ροδάκινου, η άσπρη βανίλια. Στη μέση τη χαράκωνε ένα μπισκότο απο αμύγδαλο. καί δίπλα σάλτσας απο ροδάκινο.. Δεν ήξερα απο πού να ξεκινήσω, αισθάνθηκα σαν πληρωμένος δολοφόνος που κρατώντας το στιλέττο του έτοιμο να βασανίσει αλλά όχι να αφανίσει το θύμα του με πολλές μικρές πληγές.. Να φάω το μπισκότο πρώτα, μία μαχαιριά στη σύνθεση, ή να πάρω λίγο κρέμα ροδάκινο, δεύτερη πληγή.. δάκρυσα.

Αδύνατο να σκοτώσω..Αλλά το έκανα. Αδύνατο να μην σκοτώσω. Το κρασί ήταν "Ηλίου Τέχνη" Αγιωργίτικο, αμπελώνες Παλυβού.

Στο τέλος καθίσαμε στον καναπέ του σαλονιού για άλλη μιά φορά, χορτασμένοι απο ομορφιά, φαγητό και τύψεις, ήπιαμε καφέ και δοκιμάσαμε τα σπιτικά petit four και κουλουράκια με danish pastry.

Cheers Nicolas! Ε-Γ-Ρ-Α-Ψ-Ε-Σ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το ελληνικό Fuziyama

βρίσκεται απέναντι σε ψαροταβέρνα στο Σέσι (Β. Ανατολική Αττική) κοντά στο Γραμματικό.

Πρόκειται για μία κλασσική ελληνική ψαροταβέρνα που σερβίρει και κρέας, λουκάνικα, πίττες, ότι θέλει ο πελάτης (εκεί θα κολλήσουμε τώρα?).

Το χτίσμα είναι απο πέτρες και ξύλα. Εχει πολλές θέσεις για πάρκινγκ και ντουσιέρες για τους καλοκαιρινούς κολυμβητές. (Το τελευταίο απίστευτο, οι ντουσιέρες παλαιού στύλ σε πέτρινο χώρο με προσεγμένα χωρίσματα, πάτωμα απο μπέζ-καφέ μωσαϊκό..άλλο να τα γράφω και άλλο να τα δείς.)

Εχει αυλή σκιερή με ωραία στρωμένα τράπεζια κάτω απο μουριές. Εχει και παιδική χαρά.

Οσο για τη θέα...αυτή είναι το καλοκαίρι, η θάλασσα στα 5 μέτρα..η παραλία με μικρό το χαλικάκι..

και αυτή το χειμώνα. Απέναντι διακρίνεται ο Ευβοϊκός και το Ελληνικό Fuziyama

Το φαγητό είναι απλό και πολύ γευστικό. Οι γυναίκες της επιχείρησης φτιάχνουν μία σπανακόπιττα, όνειρο, το φύλλο το ανοίγουν στο χέρι, καμμία σχέση με το έτοιμο.

Εμείς φάγαμε μπακαλιάρο ψητό, πατάτες τηγανιτές, χωριάτικη, τριπλή μερίδα σπανακόπιττα και ήπιαμε το κρασί τους ένα ωραιότατο Σαββατιανό.