Κυριακή, Ιουνίου 03, 2007

Επιστροφή στην Εδέμ


ίσως να μην είναι ότι καλύτερο. Γιατί η δική μου Εδέμ-Παράδεισος έχει και θέα και σωστό φαγητό. Η δική τους όμως η Παλαιο-Φαληριώτικη δεν είναι ακριβώς όπως την φανταζόμουνα.


Φαντάσου, το τέλειο μέρος πάνω στο κύμα. Μέσα στην παραλία για την ακρίβεια, πάνω στον αιγιαλό, σε μιά παραλία βραβευμένη για την καθαριότητά της.

Εχεις στήσει μία επιχείρηση, όχι εσύ, ο προ-πάππος σου, τόσο παλιό είναι το όνομα το οποίο συντηρείς ..σαν μύθο όμως. Ξέρεις την ψυχή του ανθρώπου, σε παραδέχομαι, για ένα μύθο δεν ζούμε όλοι?


Ταβέρνα με πολύ πελατεία. Ξένους και Ελληνες, κυρίως όμως τουρίστες που ήρθαν στην Ελλάδα, είτε επαγγελματικά είτε με την οικογένεια. Τι θέλει ο τουρίστας, ΘΑΛΑΤΤΑ, ΘΑΛΑΤΤΑ θέλει και ένα μεζέ ή μιά μπύρα, να χαθεί το βλέμμα του στο μπλέ. Να γνωρίσει την Ελλάδα...και μια χαρά τους τη γνωρίζεις...παίρνοντας τους και τη τσέπη μαζί με τους παράδες. Για αυτά που παραγγέλνει ο κόσμος γιατί χρεώνεις τόσα?

Η ταβέρνα δεν είναι κακιά, έχει πολλά πλεονεκτήματα, έχει πάρκινγκ με παρκαδόρο, πολλούς σερβιτόρους, είναι καθαρή, γρήγορο σέρβις.. και απίθανο μπλέ μπροστά σου. Θαλασσινό τοπίο, αριστερά καράβια στα σκαριά ή ιστιοπλοϊκά να λιάζονται δεμένα στο μώλο, τους λουόμενους απο την άλλη ή αν ο καιρός δεν το επιτρέπει τα πράσινα κύματα της καταιγίδας. Η παραλία θεωρείται "βραβευμένη" δεν ξέρω τον λόγο, τα σκουπίδια την κοσμούν ανάλογα. Τη συγχωρείς όμως γιατί είναι η θάλασσα μπροστά σου στα 3 μέτρα.


Πήγαμε εκεί την περασμένη εβδομάδα με τον υγρό καιρό. Τρία άτομα. Καθόμαστε φέρνει 1 κατάλογο. Τι να του πείς τώρα. Οι δύο θα διαβάζουν και ο τρίτος ή θα στραβολαιμιάσει ή θα του τα πούνε ή θα ξύνει τα αυτιά του ώσπου να πάρει τον ίδιο κατάλογο. Και να πείς ότι δεν έχουν καταλόγους ΒΟΥΝΑ πίσω απο τον πάγκο. Αρα εδώ τίθεται θέμα κοινού νού του σερβιτόρου..που μάλλον δεν έχει!

Για την παραγγελία μετράει εδώ η πείρα. Είπαμε το μαγαζί είναι γνωστό τοις πάσι. Ετσι ο γνώστης παίρνει λίγα και καλά, σαλάτα, τηγανιτά κολοκύθια, τζατζίκι, σαγανάκι, καμμιά αγγουροντομάτα ένα ουζάκι ή μπύρα. Τα τρώς αργά απολαμβάνοντας τα σπουργιτάκια που περιφέρονται θαραλλέα, τους γλάρους και τα κύματα. Γι αυτό άλλωστε δεν ήρθες?
Τα δύσκολα αρχίζουν για το κύριο πιάτο.
"Τι έχετε για κύριο?
"Ψαρικά"
" Α! Ωραία, 2 χοιρινές μπριτζόλες"
Δεν είναι αστείο, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι το κρέας σε ψαροταβέρνα θα ήταν ακριβό, ενώ το ψάρι φθηνώτερο. Στη συγκεκριμμένη συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Αν πάρεις κρέας (όχι πολύ σπουδαίο, αλλά τρώγεται) ο λογαριασμός θα πάει 25 Ε το άτομο μαζί με το κρασί, ενώ αν πάρεις ψάρι πάει στα 65 το άτομο. Και καλά να επιλέξεις ένα ακριβό μέρος να τα δώσεις ( ένα Καστελλόριζο ας πούμε- όπου θα φάς Α! ποιότητα).
Εδώ θα τα δώσεις για σαχλαμάρες π.χ. καλαμαράκια, μαρίδες και φιλέττο ξιφία που μπορεί τα πρώτα να είναι και κατεψυγμένα, οι μαρίδες μεγάλες σαν γόπες και η φέτα ξιφία λεπτή σαν χαρτί, ενώ τα μεγάλα ψάρια μπορεί να σε πάνε και στα 90 ε. Εχει όμως θέα. Α ! Ναί! Θέα.

Πανάκριβη αυτή η θέα μπάρμπα.
Μην ξανα έρθεις, θα μου πεί ο μπάρμπας. Δεν είναι εκεί το θέμα. Είναι όλοι αυτοί οι τουρίστες που καταλαβαίνουν ότι τους γδέρνεις.
Αυτό με συγχίζει.

2 σχόλια:

babis είπε...

Μιά χαρά του τα πες!

proinos είπε...

"η δική μου Εδέμ-Παράδεισος έχει και θέα και σωστό φαγητό."

Λεπτομέρειες?