
γιατί χαθήκαμε..
(Αν δεν την εντοπίσω μέχρι άυριο..θα μαγειρέψω κουνέλι για Χριστούγεννα)
Η ποιότητα της λάμας πλέον είναι ένας συνδυασμός ατσαλιού. Παλιά δεν χρησιμοποιούσαν ανοξείδωτο ατσάλι γιατί μάλλον δεν υπήρχε. Εκείνες οι παλιές λάμες μαυρίζανε μέν αλλά ακονιζόντουσαν εύκολα. Σαν ξυράφια γινόντουσαν. Οι εντελώς ανοξείδωτες πάλι, δεν μαυρίζουν αλλά είναι δύσκολες στο ακόνισμα. Το σωστό μαχαίρι έχει λάμα που είναι κράμα των δύο άνωθεν ποιοτήτων.
Πόσο ζεί ένα μαχαίρι?
Ο καλός μάγειρας τρέμει μήπως χαλάσει το μαχαίρι του τη στιγμή που το χρειάζεται περισσότερο. Υπάρχει βέβαια και το ακόνισμα. Ομως ό σωστός τρόπος είναι ολόκληρη ιστορία, τα μεγάλα εστιατόρια συνεργάζονται με εταιρείες που αναλαμβάνουν τη παράταση ζωής των μαχαιριών, της αλλαγής τους κλπ. Υπάρχουν βέβαια και τα ακονιστήρια χειρός που είναι σαν κώνοι αλλά που δεν ακονίζουν τις λάμες απλά τις ισιώνουν γιατί μετά απο πολλές κοπές οι λάμες στραβώνουν.
Εμείς οι λιγώτερο ειδήμονες μπορούμε να κάνουμε μερικά πράγματα που αυξάνουν τη ζωή μιάς λάμας στην οποία επενδύουμε:
Το καλοκαίρι ο κόσμος κάνει μπάνιο σ' αυτή τη ρηχή θάλασσα. Οχι όμως πολύς γιατί έχει λάσπη. Το καλοκαίρι ο Τσακίρης βγάζει τραπεζάκια μπροστά στο κύμα. Για άλλες γεύσεις.
Στην κάτω φωτογραφία είναι ένα ποταμάκι θάλασσας πίσω απο την ταβέρνα όπου διάφορα ψαροκάϊκα βρίσκουν αράδο. Σαν κάρτ ποστάλ. Τα παιδιά που έχουν την ταβέρνα είναι τρελλοί για φρέσκα ψάρια. Σερβίρουν ότι πιάσει το καϊκι τους. Ψάρια άγνωστα στον πολύ κόσμο. Γοφάρια, λούτσοι, μουρμούρες, ούγαινες, μπαλάδες και και μπακαλιαράκια. Τα αγαπημένα μου. Μικρά, καλοτηγανισμένα, ξεροψημένα απ έξω και ζουμερά απο μέσα.
Επίσης τρώμε εκεί και μπουγιουρντί που είναι τοπική φέτα κομμένη σε ροδέλλες, μαζί με φέτες ντομάτας και ΄μακρουλής πιπεριάς που τη λένε κέρατο. Ολα στο φούρνο με λίγο λάδι, ίσα να λιώσει η φέτα. Μετά δεν σε φτάνει το ψωμί, αυτόματα θα παραγγείλεις κι άλλο. Για την παπάρα.
Και οι χορτοκεφτέδες μας αρέσουν, είναι μεγάλοι και χορταστικοί. Και άμα είναι χειμώνας μας βγάζουν και κυδώνι γλυκό.
Είναι μετά δυνατόν να πάμε Ναύπλιο και να μην φάμε στον Παράδεισο?