Το ψωμί, ψωμάκι?

Τι άλλο θα πάθω στη ζωή αυτή
η καψερή
που δέρνομαι στο γυμναστήριο
και όταν γυρίσω κουρασμένη

ζεστό, ζυμωτό ψωμί με περιμένει

στο καθιστικό για να το φάω

σε ένα λεπτό.

Δεν μας φτάνουν τα βάσανά μας, αποφασίσαμε να φτιάξουμε και το δικό μας ψωμί γιατί αυτό που πουλάνε οι φούρνοι, δεν τρώγεται, μόνο ψωμί δεν είναι ένα τελείως χημικό κατασκεύασμα που μπορεί και να μας βλάπτει.

Χρειάζεται κάποιος να αποφασίσει να φτιάξει το δικό του ψωμί, με τα δικά του υλικά για να καταλάβει τι σαχλαμάρες μας πουλάνε για ψωμί.

Ιδού λοιπόν το πρώτο καρβελάκι που ζύμωσε ο Κ., την περασμένη Κυριακή που αφού φάγαμε σχεδόν το μισό, τύλιξα ευλαβικά σε λινή πετσέτα το υπόλοιπο για αργότερα.


Θα μπορούσαμε βέβαια να φάμε μόνο του το ψωμί για μεσημεριανό, είμαι έτοιμη να απλώσω το χέρι μου, (όπως παλιά που με έστελνε η μαμά μου στο φούρνο της γειτονιάς και ωσπου να γυρίσω στο σπίτι είχα φάει το μισό ψωμί στο δρόμο, όμως αντίθετα με ότι περίμενε κανείς δεν με έπνιγε (όπως πνίγανε άλλες μητέρες τα παιδιά τους) αλλά κρυφογελούσε γιατί συνήθως δεν έτρωγα το φαγητό μου, μου άρεσε να τα τρώω χωρίς να με βλέπουν) αλλά τελικά συγκρατιέμαι.

Τη συνταγή δεν θα τη γράψω γιατί είναι πασίγνωστη. Την βρήκαμε πίσω από ένα πακέτο αλεύρι Γιώτης, μπλέ πακέτο για όλες τις χρήσεις..Θα γράψω μόνο μερικά μυστικούλια.

1) Οταν αφήνετε το ζυμωμένο ψωμί να φουσκώσει, βάλτε το πάνω σε μάτι της κουζίνας που προηγουμένως έχετε ζεστάνει

2) για να έχει γεύση βάλτε λίγο κοπανισμένο μάραθο, κόλιανδρο και κύμινο.

3) να αλευρώσετε το ταψί πρίν βάλετε τα ψωμάκια μέσα

3) το ταψί να το βάλετε ψηλά στο φούρνο (εφόσον είναι με αέρα) σε υψηλή θερμοκρασία αλλά όχι στους 180 βαθμούς.

Αμα φτιάξετε ψωμί δικό σας του εμπορίου θα σαν φαίνεται σκέτο πριονίδι.

Χοιρινό ραάν με λαχανικά

Σήμερα για βράδυ

έφτιαξα χοιρινό

με σάρι - ναί καλέ -

Ινδικό

να σου πώ το μυστικό?

Χοιρινό ραάν με λαχανικά

Εντάξει δεν το έφτιαξα ακριβώς όπως το λέει η συνταγή, το σωστο γίνεται με αρνί, στο ψυγείο μου όμως είχα χοιρινό, άντε στο καλό αν δεν κάνουμε και λίγο improvisation στην κουζίνα που θα κάνουμε?

Ετσι με αυτά τα υλικάκόλιανδρο, τζίντζερ, μαύρο πιπέρι, κάρδαμο, κανέλλα, ξερό σκόρδο, κύμινο, σπόρους γαρύφαλλου, 1 πιπεριά τσίλι, ντοματοπελτέ, χυμό λεμονιού και ζεστό νερό,

έφτιαξα τη βάση. Πόση δόση έβαλα, δόσεις, ποτέ δεν μετράω δόσεις, ίσαμε μισό κουταλάκι του γλυκού..και μετά με το μάτι, τα ανακάτεψα όλα αυτά και τα τσιγάρισα λίγο και μετά τα έβαλα πάνω στο χοιρινό μου, έρριξα και νερό και λίγο σιρόπι απο ανανά κονσέρβα, έρριξα και 3 φέτες ανανά, τα έβαλα να ψήνονται χαμηλά και σκέπασα την κατσαρόλα.

Οταν ετοιμασθεί σερβίρεται με chapatis αν βρώ στο εμπόριο, ειδαλλώς αν έχω χρόνο μπορεί να φτιάξω, αν δεν έχω το σερβίρω πάνω σε αραβικό ψωμί ελαφρά ζεσταμένο.

Καθαρά Δευτέρα στα πεθερικά

Τα πολλά λόγια λένε μπούρδες, ας μιλήσουν οι φωτογραφίες.


Η αρχή του παντός Η κυρία Λαγάνα Clean Monday bread



Η Taramosalata της πεθεράς είναι διακοσμημένη με μπρίκ (συγκρατείστε τις μπουκιές σας πλήζ)

Ολες οι ελιές l olives του σπιτιού αυτού αγοράζονται απο τη λαϊκή της γειτονιάς όταν είναι ακόμη πικρές απο τα δένδρα και τις φτιάχνει η Ι. μόνη της, κάνοντας όλες τις διαδικασίες...γειά στα χέρια σου μαμά!



Εεεερχονται τα dolmadakia που είναι τυλιγμένα απο κληματόφυλλα απο τα δικά μας αμπέλια. Ο Κ. Λέει ότι μυρίζουν πετρέλαιο, μοναχοφαγά μου εσύ..τι κάνει ο άνθρωπος για να αποτρέπει άλλους..







Εδώ σφαζόμαστε για τις γαριδάρες..








...και εδώ ανταλλάσουμε γλύκες για τις σουπιές που ψήνονταν στο φούρνο για 4 ώρες μόνο με μπαλσάμικο ..έ και λίγο νεράκι...











και για να κατεβάσουμε μέχρι το έντερο, όλα αυτά ειρηνικά, λίγα τουρσιά σε σαλάτα, τριμμένα λάχανα, με ρέβες, αγγουράκια τουρσί, άιντε βάλτε και λίγο ξυδάκι ..όχι κι άλλο..










Να γιορτάζεις Καθαρά Δευτέρα και να μη φάς halva απο τον Κοσμίδη στη Δραπετσώνα, θεώρησε τον εαυτό σου Αντίχριστο ρεεεε!

Αυγουλάάάάς!

Πώς βράζουμε αυγά

έξυπνα και γοργά?

πώς το τρώς εσύ το αυγό

μελάτο, σφιχτό ή πετροβολάτο?

μελάτο όχι σπασμένο

σφιχτό όχι καμμένο

πετροβολάτο, πασχαλινό και βαμμένο?

1) Διαλέγοντας αυγά για βραστά
Λοιπόν κατ΄αρχήν το αυγό πρέπει να είναι φρέσκο, το Α και το Ω παιδιά. Τα αυγά που μας πουλάνε είναι από φρέσκα έως πολύ μπαγιάτικα μασκαρεμένα για ολόφρεσκα " απο την κότα βρε παιδιά..". Μέσα σε ένα βαθύ σκεύος ρίχτε νερό και βάλτε και το ωμό αυγό. Αν πάει φούντο στο πάτο, πετάχτε αμέσως εί δυνατόν χωρίς να σπάσει, είναι από μπαγιάτικο ως κλούβιο. Αν στέκεται στην επιφάνεια είναι φρέσκο. Αν τώρα κολυμπάει κάτω απο την επιφάνεια σε διάφορα επίπεδα, όσο πιό κοντά στην επιφάνεια πάει για φρέσκο, όσο πιό κοντά στον πάτο..καλό για κέικ, σάλτσες, κλπ.

Μετά πρέπει να δείτε αν το τσόφλι είναι ομοιόμορφο και καθαρό απο στίγματα. Βεβαίως χρειάζεται να βεβαιωθείτε ότι δεν είναι ήδη βρασμένο, οπότε το ακουμπάτε σε μιά επιφάνεια και το γυρίζετε όπως τη σβούρα. Αν γυρίζει γρήγορα, είναι βρασμένο, αν δεν γυρίζει είναι ωμό.

Αν όλα τα ανωτέρω πάνε καλά μπαίνουμε θριαμβευτικά στην διαδικασία του

Βρασίματος

Βάλτε σε ένα κατσαρολάκι ή μπρίκι αρκετο νερό να σκεπάζει το αυγό. Μία μέθοδος είναι πρώτα να βράσετε το νερό και μετά να βάλετε μέσα το αυγό. Οσες φορές το δοκίματα, το αυγό έσπασε είτε έβαλα ξύδι στο νερό είτε όχι. Μόλις αρχίσει το νερό να βράζει και αφού μπεί το αυγό μέσα βάζουμε χρονόμετρο. Στα 3 λεπτά το αυγό βγαίνει μελάτο, στα 5 ημίσφιχτο, στα 8 σφιχτό, στα 10-20 προφανώς το ξεχάσατε γιατί βλέπατε το σίριαλ, οπότε πέταμα.

Οσο για ψητό αυγό

στων μικροκυμάτων το φουρνάκι

να το ξεχάσεις ακόμα

και αν είσαι το εξυπνώτερο

κουζινοπουλάκι

Θα κάνει ΜΠΟΥΜ

θα γυρίσει σβούρα

και θα μαζέψεις τα ασπράδια

με υγρή πατσαβούρα.

Οταν ετοιμασθεί το αυγό, βγάλτε το αφήστε να κρυώσει.

2) Choosing an egg for frying
Προσωπικά δεν μου αρέσει να βάζω βούτυρο στο τηγάνι για να τηγανίσω ένα αυγό, προτιμώ το μπέηκον ή λουκάνικα. Οταν αρκετό λίπος εμφανισθεί, σπάζω μέσα τα αυγά, για να μη σπάσει ο κρόκος σπάω το τσόφλι με ένα μαχαίρι και μετά το ρίχνω απαλά, όχι απο απόσταση γιατί θα κάνει τσάφφφφ! πλάτςςς! θα τιναχτούν τα λίπη παντού και θα σου σπάσει και ο κρόκος. Σκεπάστε το τηγάνι και δείτε αυτή την συνταγή

http://www.mrbreakfast.com/superdisplay.asp?recipeid=1420

3) Διαλέγοντας αυγά για cocktail

Αγάπη μου επικίνδυνη

το ξέρω πως θές

ωμό το αυγό για κοκτέηλ

όμως εγώ που σε πονώ

οφείλω να σου πώ ότι

η salmonella καιροφυλακτεί

σαν το καυτό δαδί

Οσο μπορείς να το αποφύγεις αυτό

στην ανάγκη ζήτα

το αυγό τηγανιτό.

Προσωπικά τρελλαίνομαι για χτυπητό αυγό με κονιάκ, αν δεν φοβάσαι να ρισκάρεις, ιδού μία σκέτη κόλαση http://www.drinksmixer.com/drink1162.html

4) Αυγουλάκια τουρσί.

ή μάλλον για αυγά ορτυκιών τουρσί. Η συνταγή εδώ http://www.quail-egg-recipes.com/pickle.html. Τα αυγά αυτά πάνε πολύ καλά με μπύρα. Βαρέλια μπύρας.

5) Ζωγραφιστά αυγά

Το αυγό έχει εμπνεύσει καλλιτέχνες εδώ και πολλά χρόνια, σε διάφορες κουλτούρες.

Τα αυγά τα βάφουν με μπογιές,

με κραγιόνια, με χαρτάκια

τους βάζουν καπελλάκια,

τα ντύνουν με πλεκτά ζιπουνάκια

τους ζωγραφίζουν μυτούλες και ματάκια

τους κολλάνε φτερά και σερπαντίνες

τους ανοίγουν τρύπες και τα γεμίζουν με μπογιές

και τα πετάνε στων φίλων τις αυλές.

6) Παιχνίδια με αυγά

Κυνήγι των αυγών

Ωραίο παιχνίδι για παιδάκια, όπου σε έναν όχι πολύ μεγάλο χώρο κρύβουμε χρωματιστά αυγά και ξαμολιούνται τα παιδάκια με καλάθια για να τα βρούν. Το παιδί που βρίσκει τα περισσότερα κερδίζει έναν κούνελο απο ύφασμα ή σοκολάτα ή κάτι παρόμοιο.

Πέταγμα αυγού

Αυτό είναι ωραίο να παιχτεί όταν κάνουμε πικ νικ. Δύο ομάδες ανθρώπων χωρίζονται και στέκονται η μία απέναντι στην άλλη. Ο κάθε ένας της μιάς ομάδας πετάει ένα αυγό στον απέναντί του παίχτη της άλλης ομάδας. Αν ο άλλος το πιάσει χωρίς να το σπάσει, κάνει ένα βήμα πίσω ώστε να μεγαλώσει η απόσταση ανάμεσά τους και να γίνει πιό δύσκολο. Αν αυτός που πετάει το αυγό αστοχήσει χάνει πόντο η ομάδα του. Εννοείτε ότι πολλά αυγά θα πέσουν στα ρούχα, πρόσωπα των παιχτών..

οπότε

έχετε έτοιμες νέες αλλαξιές

σαπούνι, νερό και μυρωδιές

έχετε και πολλά δοχεία

για να μαζεύουν

την κάθε αστοχία.

Αναμνήσεις για όσους κάνουν δίαιτα

Χριστούγεννα τα μαγικά

τα φώτα

το δένδρο

η χαρά,

τα παιδάκια χαίρονται πολύ

και οι μεγάλοι

το ρίχνουν στο φαϊ

- ε, και στο κρασί -

Τα Χριστούγεννα είναι εποχή παθών για τη νέα νοικοκυρά που θα πρέπει να καλέσει όλο το σόϊ και

να δείξει τη τέχνη της

σε όλες τις θειάδες,

ξαδέλφες, μανάδες

και στην 7η πεθερά που

δεν είναι πάντοτε

τόοοοσο κακκιά
Βέβαια θα πάρει τη ρεβάνς

μαγειρεύοντας πιάτα πολύ βαριά,

ώστε να εξασφαλισθεί η λήψη του Ζαντάκ μετά

απ'όλους και δη απο την πεθερά (χα χα)

Για να μη σπάσουμε την παράδοση κάναμε και εμείς το μέγα βήμα (και φέτος) και καλέσαμε όλο το σόϊ στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Ενα σόϊ που δεν έρχεται σε μάς για να φάει (εδώ γελάνε) αλλά περισσότερο να δεί τι καινοτομίες (= τρέλλες) θα τους βγάλουμε. Υποψιάζομαι ότι πρίν έρθουν τρώνε κιόλας για να μην πεινάνε (κακίαααα)

Φέτος λοιπόν έχουμε και λέμε

1) Πρώτα

Η οικογένεια λατρεύει τα antipasti. Ο καθένας μας πρέπει να δείξει στους άλλους πώς το ίδιο πράγμα παρουσιάζεται με άλλους 101 τρόπους. Φέτος λοιπόν και εμείς πρωτοτυπήσαμε.

Προσιούτο τυλιγμένο σε κριτσίνια, σαλάμι Αρδεννών τυλιχτό και πλαστικά πειρουνάκια να δημιουργούν εντυπώσεις

Αυτό ήταν το περσινό πρώτο μας πιάτο, The above starter has more for the eye of the beholder. Φτιάξαμε shish kebabs με τυλιχτό hammon και κομματάκια τυριού, στη μέση μορταδέλλα, γλυκά αγγουράκια τουρσί και τυλιχτά φιλέττα coppa στο τέλος. Μέσα στη σύνθεση βάλαμε ένα μικρό μπωλάκι με μουστάρδα τύπου picallily και ψωμάκια δίπλα.

Και ο συνδυασμός των δύο ρετιρέ, επάνω.

2) Κυρίως γεύμα

Επειδή δεν τρώμε γαλοπούλα, όχι λόγω γρίππης, λόγω απέχθειας, φέτος κάναμε ένα γαλλικό φαγητό που το τρώνε οι τοπικοί αγρότες το Cassoulet, η συνταγή εδώ: (http://www.ffcook.com/pages/Wrecipearch47.htm

Γεμίσαμε λουκάνικα με σκόρδο και τα ψήσαμε με έναν ορισμένο τρόπο. Μετά τα βάλαμε στην άκρη και κρατήσαμε το ζουμί για αργότερα.

Μετά μαγειρέψαμε ένα πόδι αρνιού με πιπεριές και ντομάτες. Πάλι φυλάξαμε το ζουμί

Μετά ψήσαμε χοιρινές μπριτζόλες και μία ολόκληρη πάπια στο φούρνο.

Και ένα κιλό άσπρα φασόλια

Ανήμερα τα Χριστούγεννα ενώσαμε όλα τα υλικά και τα βάλαμε σε ένα μεγάλο εμαγιέ ταψί ως εξής. Κάτω στρώσαμε πατάτες και γλυκοπατάτες (που είχαμε ελαφρά βράσει νωρίτερα) σε φέτες, , μετά το αρνί, μετά τα φασόλια, μετά το χοιρινό, μετά κι άλλα φασόλια, την πάπια, φασόλια, τα λουκάνικα, φασόλια και σκεπάσαμε το όλο οικοδόμημα με φρυγανιά τριμμένη. Ψήσιμο στο φούρνο για 3 τουλάχιστον ώρες και ΙΔΟΥ

3) Τυράκι?

4) Τα γλυκά τα πρόσφερε η πεθερά. Τα έφτιαξε με τα χεράκια της όπως κάθε χρόνο.

Η μαγειρική της

δεν τρώει χαλβά

είναι παίδες Ιστορία

για όλα τα λεφτά!

Jamie Oliver

Αυτό το παραπάνω αριστούργημα το πήραμε απο τον γνωστό πλέον "γυμνό σέφ" (γιατί απογυμνώνει τα δύσκολα φαγητά σε απλά υλικά και διαδικασίες), εντάξει την ιδέα πήραμε, τα υλικά είναι του Κ, ο οποίος χαραμίζεται που δεν είναι χωμένος στη κουζίνα μονίμως..είναι απο τα λίγα πλάσματα που ξέρω που μπορείς να του δώσεις τα πιό αλλοπρόσαλα υλικά και να σου βγάλει κάτι που να τρίβεις τα μάτια σου..

Τα κουταλάκια τα αγοράσαμε απο μία Ασιατική Αγορά στην Αμφιθέα-σύνορα Νέας Σμύρνης

Βάλαμε απο κάτω ένα μικρούτσικο κομματάκι βούτυρωμένο ψωμάκι, ένα κομμάτι σολωμό ωραία τυλιγμένο, ρίξαμε απο πάνω λίγο χυμό λεμονιού και το διακοσμήσαμε με ένα φυλλαράκι βασιλικό απο τη γλαστρούλα μου.

Επιστροφή στην Ινδία

Σ'ημερα το πρωϊ πήγαμε σε μία καλή φίλη στα βόρεια (μα πολύ βόρεια) προάστεια για να παίξουμε την τσιγκολελέτα στην κουζίνα. Θα μαγειρεύαμε ότι μας ερχόταν ανάλογα με τα υλικά που θα βρίσκαμε στο παρακείμενο σούπερ μάρκετ.. Καλό ε? Είπαμε, είμαστε πολύ σέοι μάγειρες.

Αγοράσαμε ένα πακέτο Poppadums(που είναι κάτι πίττες απο ρεβύθια και αλεύρι-πωλούνται σε σακκουλάκι των 8-10 κομματιών και απλά τις τηγανίζεις) , κινέζικο mie (ψιλός φιδές), noodles (μακαρόνια κινέζικα απο ρύζι), κατεψυγμένες ξεφλουδισμένες γαρίδες, chop suey, ποικιλία κινέζικων λαχανικών, μία συσκευασία με μικρούτσικα καροττάκια και καλαμποκάκια, μία κονσέρβα καλαμπόκι, lemongrass (αυτό είναι κάτι σαν ξύσμα λεμονιού που πωλείται σε βάζο με άρμη), ένα μπουκαλάκι σουσαμέλαιο, 2 πακέτα ινδικά μυρωδικά σε πλαστικά κουτάκια για την δημιουργία ενός κάρυκαι ΜΑΓΕΙΡΕΨΑΜΕ για 4 άτομα

Τα poppadums. Σε ένα βαθύ τηγάνι ή και wok ρίχνουμε λίγο σπορέλαιο και άμα κάψει, το χαμηλώνουμε και ρίχνουμε ένα-ένα τα poppadums χρησιμοποιώντας την ξύλινη κουτάλα τα ανοίγουμε (έχουν τη τάση να γίνονται ρολλό) ώστε να γίνουν αυτές οι φανταστικές πίτες αριστερά. Ακουμπάμε την κάθε μία σε χαρτί κουζίνας για να τραβήξει το λάδι και σερβίρουμε έτσι...τρώγονται και κρύες.

Στο ίδιο τηγάνι ρίχνουμε τα noodles (αφού προηγουμένως τα έχουμε ζεματίσει), τα καρόττα, καλαμποκάκια και όλα τα άλλα λαχανικά μαζί με το κάρυ και τα ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα.

Σε ένα άλλο σκεύος ετοιμάζουμε τις γαρίδες σε ντομάτα και ρίχνουμε τα υλικά του Ινδικού πακέτου, το κύμινο, τζίντζερ, κόλιανδρο, κάρυ, κανέλλα κλπ. Παράλληλα βράζουμε ρύζι μπασμάτι για 4 άτομα (προσωπικά το κάνω στα μικροκύματα, γίνεται πιό αφράτο)

Σερβίρουμε τις πίτες απο κάτω, μέσα βάζουμε τα μακαρόνια και περιχύνουμε με τη σάλτσα

Σερβίρεται με κρύο λευκό κρασί.

(Για τους αμύητους, βάζουμε δίπλα και ένα πακέτο χαρτομάντηλα. Το κάρυ προκαλεί καταρροή)

Κουν κουνελάκι, κου-νε-λά-κι

Κάθε φθινόπωρο ο Κ και εγώ αρχίζουμε να ψάχνουμε στα περιοδικά για νέες συνταγές, για το τι θα μαγειρέψουμε τα Χριστούγεννα. Γιατί γαλοπούλα εμείς ΔΕΝ φτιάχνουμε. Φτιάχνει η πεθερά. Που η μαγειρική της κάνει τη Βέφα Αλεξιάδου να κλαίει στα γόνατα και να ικετεύει..να της δώσει τη συνταγή.

Και πρέπει αυτό που θα σερβίρουμε να είναι πρωτότυπο μέν αλλά όχι πολύ εκκεντρικό γιατί ΔΕΝ θα το φάνε..όπως τότε που είχα την φαεινή ιδέα να σερβίρω καρπάτσιο, μόνο ο Μ (αδελφός του Κ) το έφαγε οι άλλοι ξύνισαν τη μύτη τους που θα φάνε ωμό κρέας..

Πέρυσι τους βγάλαμε καραμελωμένα παπάκια με πορτοκάλι..ο καθένας το παπάκι του, μόνο που δεν γονάτισαν για την δέηση, σιωπηλά και αργά το ξεκοκκάλισαν, σαν να έτρωγαν αντίδωρο.

Ετσι φέτος είπαμε να τους κάνουμε κουνέλι. Την συνταγή μου την έστειλε μία blog φίλη η Juanita. Εχουμε τη συνήθεια πρώτα να δοκιμάζουμε εμείς τη συνταγή και μετά να την βγάζουμε στους άλλους..

Κουνέλι με σοκολάτα

Στην φωτογραφία επάνω βλέπουμε το κουνέλι να μαγειρεύεται, στην κάτω, ότι πρόλαβα να βγάλω αφού πέσαμε επάνω του.

Γαλλικό γεύμα

Μία γνωστή μας κάλεσε σε γεύμα για

α) γιορτάσει το νέο της σπίτι

β) να μας δείξει το νέο της amore mio που τυγχάνει να είναι chef σε γνωστό γαλλικό εστιατόριο αλλά και καθηγητής σε σχολή μαγείρων.

Φτάσαμε στο σπίτι της εγκαίρως, μας κάθισαν και μας πρόσφεραν ένα ιδιαίτερο aperitif φτιαγμένο απο χυμό αχλαδιού και μαρτίνι, σερβιρισμένο σε ποτήρια σχήματος τουλίπας, μία πολύ λεπτή γεύση που μας άφησε άναυδους.

Πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, αντί για τα γνωστά τοις πάσι ασημικά είχε μικρές ραβιερίτσες με κουλουράκια, σοκολατάκια, αλμυρά μπαστουνάκια, όλα home-made μας είπε η Λίλα, φτιαγμένα απο τα χεράκια του (ουάου!). Απο ότι μας είπε, όλα τα φτιάχνει εκείνος, απο κουλούρι θεσσαλονίκης, κρουασάν, κουλούρια, φαγητά, ποτά, γλυκά...Ομολογουμένως τον κύτταξα με άλλο μάτι. Που σε βρήκε κούκλε μου ε?

Το μενού

Ο καθένας έλαβε το δικό του τυπωμένο μενού, για όλους ήταν το ίδιο πιάτο αλλά με διαφορετική ζωγραφιά στο φώντο, σε μένα έπεσε το σουρρεαλιστικό τριαντάφυλλο.. μμ τρελλαίνομαι

Κατ' αρχήν εμφανίσθηκε μία πρασόσουπα σε μορφή κρέμας αλλά χωρίς κρέμα γάλακτος..Εσπαγα το κεφάλι μου να καταλάβω πώς την έφτιαξε, τόσο απαλή, τον ρώτησα, μου είπε τούτο..κείνο.. είχα όμως την εντύπωση ότι δεν μου τα είπε όλα.. Το κρασί ήταν "Πέτρινες Πλαγιές 2004" του Παλυβου.

Μετά εμφανίσθηκε ένα τετράγωνο πιάτο με ψητό χταπόδι και ζοχούς. Μου πέσανε οι ασφάλειες. Το χταπόδι το είχε ψήσει στο φούρνο με κρασί μπαλσάμικο για 5 ώρες, τους ζοχούς τους είχε απλά ζεματίσει.. Ο συνδυασμός ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ. Πήρα και δεύτερη μερίδα, ήταν αδύνατο να συγκρατηθώ..Το κρασί ήταν Νεμέα 2003, Αμπελώνες Παλυβου.
Το κυρίως πιάτο ήταν κοτοπουλάκι με λαχανικά a la grecque και σάλτσα μανιτάρια. Ερώτημα, να το φάω ή όχι.. Σαν έργο τέχνης μου φάνηκε. Η απόφαση πάρθηκε στο πίτς φυτίλι.. ας πάρουμε και λίγη Τέχνη.

Για το τέλος μας το φύλαγε. Ηρθε η βασίλισσα του σουρρεαλισμού, Μία κρεμώδης πάστα, η μισή ρόζ, η άλλη άσπρη, η ρόζ είχε γεύση ροδάκινου, η άσπρη βανίλια. Στη μέση τη χαράκωνε ένα μπισκότο απο αμύγδαλο. καί δίπλα σάλτσας απο ροδάκινο.. Δεν ήξερα απο πού να ξεκινήσω, αισθάνθηκα σαν πληρωμένος δολοφόνος που κρατώντας το στιλέττο του έτοιμο να βασανίσει αλλά όχι να αφανίσει το θύμα του με πολλές μικρές πληγές.. Να φάω το μπισκότο πρώτα, μία μαχαιριά στη σύνθεση, ή να πάρω λίγο κρέμα ροδάκινο, δεύτερη πληγή.. δάκρυσα.

Αδύνατο να σκοτώσω..Αλλά το έκανα. Αδύνατο να μην σκοτώσω. Το κρασί ήταν "Ηλίου Τέχνη" Αγιωργίτικο, αμπελώνες Παλυβού.

Στο τέλος καθίσαμε στον καναπέ του σαλονιού για άλλη μιά φορά, χορτασμένοι απο ομορφιά, φαγητό και τύψεις, ήπιαμε καφέ και δοκιμάσαμε τα σπιτικά petit four και κουλουράκια με danish pastry.

Cheers Nicolas! Ε-Γ-Ρ-Α-Ψ-Ε-Σ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το ελληνικό Fuziyama

βρίσκεται απέναντι σε ψαροταβέρνα στο Σέσι (Β. Ανατολική Αττική) κοντά στο Γραμματικό.

Πρόκειται για μία κλασσική ελληνική ψαροταβέρνα που σερβίρει και κρέας, λουκάνικα, πίττες, ότι θέλει ο πελάτης (εκεί θα κολλήσουμε τώρα?).

Το χτίσμα είναι απο πέτρες και ξύλα. Εχει πολλές θέσεις για πάρκινγκ και ντουσιέρες για τους καλοκαιρινούς κολυμβητές. (Το τελευταίο απίστευτο, οι ντουσιέρες παλαιού στύλ σε πέτρινο χώρο με προσεγμένα χωρίσματα, πάτωμα απο μπέζ-καφέ μωσαϊκό..άλλο να τα γράφω και άλλο να τα δείς.)

Εχει αυλή σκιερή με ωραία στρωμένα τράπεζια κάτω απο μουριές. Εχει και παιδική χαρά.

Οσο για τη θέα...αυτή είναι το καλοκαίρι, η θάλασσα στα 5 μέτρα..η παραλία με μικρό το χαλικάκι..

και αυτή το χειμώνα. Απέναντι διακρίνεται ο Ευβοϊκός και το Ελληνικό Fuziyama

Το φαγητό είναι απλό και πολύ γευστικό. Οι γυναίκες της επιχείρησης φτιάχνουν μία σπανακόπιττα, όνειρο, το φύλλο το ανοίγουν στο χέρι, καμμία σχέση με το έτοιμο.

Εμείς φάγαμε μπακαλιάρο ψητό, πατάτες τηγανιτές, χωριάτικη, τριπλή μερίδα σπανακόπιττα και ήπιαμε το κρασί τους ένα ωραιότατο Σαββατιανό.

Σπιτικό sushi

Το πιό βασικό πράγμα για να κάνετε σούσι είναι το ρύζι.

Η συνταγή.
Χρειάζεσθε να αγοράσετε ρύζι για σούσι, ρυζοξυδο, σάλτσα wasabi (horseradish), φύκια nori σε πακέτο των 10 φύλλων, το κάθε φύλλο εχει διακεκομμένη γραμμή για εύκολο κόψιμο) και σάλτσα σασίμι. Επίσης χρειάζεσθε 3 φλυτζάνια ρύζι, 1 φλυτζάνι ρυζόξυδο, 2 κουταλιές της σούπας ζάχαρι και 1 κουταλιά του γλυκού αλάτι

Μαγειρέψτε το ρύζι όπως κάνετε για πιλάφι. Το βγάζετε απο την κατσαρόλα και πρίν κρυώσει...έχοντας ανακατέψει όλα τα άλλα υλικά τα ρίχνετε στο ρύζι και με μία ξύλινη κουτάλα απαλά τα ανακατεύεται, δεν θέλετε να γίνει το ρύζι σας λαπάς, έτσι δεν είναι?
Το αφήνετε να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου.

Οταν το ρύζι κρυώσει, αρχίζετε παιχνίδι

Norimaki

Θα χρειαστείτε πέρα απο τα φύκια και το ρύζι, φρέσκο ωμό ψάρι (φαγκρί, λαβράκι, σολωμό, γαρίδες), ένα πατάκι απο μπαμπού (τα πουλάνε τα κινέζικα μαγαζιά) και ένα κοφτερό μαχαίρι.
Παίρνετε ένα φύλλο νόρι και το απλώνετε πάνω στο πατάκι. Βάζετε μία κουταλιά ρύζι, την απλώνετε και μετά στο κέντρο βάζετε ένα μικρό κομμάτι ψάρι μαζί με κάποιο λαχανικό, π.χ. μία λωρίδα καρόττο.

Τυλίχτε το φύκι όπως τυλίγετε τα χαλιά. Εχετε ένα μακρουλό μαύρο λουκάνικο μπροστά σας

Με ένα κοφτερό μαχαίρι κόβετε το φύκι πάνω στις διακεκομμένες γραμμές και το maki σας είναι έτοιμο..

M
Βεβαιωθείτε ότι συνοδεύεται απο σάλτσα wasabi και λίγη σόγια

Temaki

Nigiri

Για να φτιάξετε Νιγκίρι, ζυμώστε το ρύζι σε μακρουλά μπουρεκάκια. Απο πάνω βάλτε μία λεπτή φέτα ψαριού που μόλις έχετε κόψει. ΙΔΟΥ

Μιά ευλογία

Bless me father,
I came to confess my inner sins

Στο τέλος Σεπτεμβρίου πήγαμε με κάτι φίλους σε ένα φεστιβάλ μπύρας που έγινε στην Αθήνα, σε ένα χώρο κοντά στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Ο καιρός ήταν σχετικά ζεστός, χωρίς καύσωνα με δροσιά το βράδυ. Εκεί αμάρτησα και ήπια μπύρα με το μέτρο..(όπως η φωτογραφία, ένας γυάλινος σωλήνας με βρυσούλα στο κάτω μέρος, ένας σωλήνας γεμάτος μπύρα, νομίζω παίρνει όσο 15 τενεκεδάκια περίπου..

Εεεεπ! Δεν τον ήπια μόνη μου Ολο το σωλήνα, αλλά δύο λίτρα τουλάχιστον τα ήπια.. και όχι σκέτα, πήρα και μερικά

με γύρο όμως και απ' όλα..

Είχε όμως πολύ χαβαλέ τόσο καλό που ξαναπήγαμε και δεύτερη φορά..

Καλοκαιρινά λαντσάκια

Αρχές Αυγούστου αγόρασα αυτό το Περιοδικό απο ένα περίπτερο, είναι ένας οδηγός βήμα-βήμα για να φτιάχνεις σχεδόν οτιδήποτε, οι συνταγές γραμμένες αριστερά και φωτογραφία όλων των υλικών και του αποτελέσματος δεξιά. Πιό απλό δεν γίνεται

Εχει δέ και εκείνα τα μικρούλια μυστικά της κουζίνας που όλο θέλουνε οι μανάδες μας να μας τα πούν αλλά την τελευταία στιγμή τα ξεχνάνε και μετά ναναναναναν! η πατάτα. Λέει δηλαδή πώς να διαλέγουμε το σωστό μαχαίρι ανάλογα με το τί θέλουμε να κόψουμε, τα διάφορα κομμάτια κρέατος απο ποιό σημείο των ζώων είναι, πώς να φυλάμε τα λαχανικά στον καταψύκτη, πώς να σιροπιάσω τα φρούτα... κλπ

Επειδή λοιπόν το καλοκαίρι κάνει και κομμάτι ζέστη, να κάτσουμε να ψηθούμε στην κουζίνα φτιάχνοντας κουνέλια, χοιρινά και παρεμφερή δεν λέει, έτσι προτιμάμε να τρώμε μεζεδάκια και να σβήνουμε τη δίψα με ούζο ή λευκό κρασί.

Στη διπλανή φωτό φαίνεται η πρώτη συνταγή που κάναμε και που είναι Μελιτζάνα με μοτσαρέλλα ψητή. Για να το φτιάξουμε πήραμε 1 μελιτζάνα, την κόψαμε ροδέλλες τις βάλαμε στο νερό (με λίγο αλατάκι) για να ξεπικρίσουν και μετά τις ψήσαμε στο φούρνο. Πρίν τις βάλουμε στο φούρνο τις βουτύξαμε σε χτυπημένο αυγό και τριμμένη φρυγανιά. Τις ψήσαμε για μισή ώρα περίπου και τις βγάλαμε και ακουμπήσαμε σε χαρτί κουζίνας για να στεγνώσουν.

Εν τω μεταξύ πήραμε 2 μπαγκέτες ψωμιού και τις κόψαμε σαν βαρκούλες, στη μέση, βγάλαμε όση περισσότερη ψίχα μπορούσαμε και γεμίσαμε την βαρκούλα με φρέσκες λιωμένες ντομάτες, απο πάνω βάλαμε τις κρύες φέτες μελιτζάνας και απο πάνω φέτες μοτσαρέλλας. Αλάτι - πιπέρι. Ψήσιμο στο φούρνο μέχρι να λιώσει το τυρί. Τρώγονται ζεστές.

Αλλη μία που δοκιμάσαμε είναι το "Μαροκινό κοτόπουλο"
Πήραμε ένα κοτόπουλο και το κόψαμε σε κομμάτια, μέλι, σκόρδο, κολοκυθάκια, φρέσκιες ντοματες, ελαιόλαδο, μαϊντανός και τζίντζερ φρέσκια (κάνει και σε σκόνη) .

Τηγανίζουμε το κοτόπουλο μέχρι να χρυσίσει και το βγάζουμε απο τη φωτιά Ρίχνουμε μέσα τις ντομάτες (κομμένες και ξεσποριασμένες), την τζίντζερ, αλατοπίπερο και νερό, μέλι και το αφήνουμε να βράσει. Δέκα λεπτά πρίν το σερβίρισμα ρίχνουμε και τα κολοκυθάκια μέσα.

Και για σαλάτα φτιάξαμε Ταμπουλέ.

Αντε τώρα, το πακετάκι το αγοράζουμε έτοιμο απο το σούπερμάρκετ. Ρίχνουμε μέσα μισό φλυτζάνι βραστό νερό το ανακατεύουμε και το αφήνουμε να φουσκώσει/κρυώσει. Αν θέλουμε ρίχνουμε και λίγη φρέσκια ντοματούλα, αγγουράκι κομμένο σε κύβους, ακόμη και καβουρόψιχα..

ΦΙΝΙΤΟ

Κακκίες

Οφείλω να σας προειδοποιήσω για ορισμένα εστιατόρια στην Ελλάδα που σερβίρουν σπαγγέτι με αστακό.

Ακουσα απο έναν πολύ γνωστό chef ότι το ποσό του φρέσκου αστακού που βάζουνε στα πιάτα αναλογεί στο 1/10 ενώ τα υπόλοιπα 9/10 αποτελούνται απο φιλέτο μπακαλιάρου μαγειρεμένο με τον ίδιο τρόπο.

Ετσι , πουλάκια μου, όταν παραγγέλνετε μία αστακομακαρονάδα, ρίχτε μιά ματιά στον αστακό σας, ζητείστε να σας τον φέρουν στο τραπέζι, ώστε να τον κόψετε με τα χεράκια σας και να τον βάλετε στο πιάτο γιατί...

υπάρχει σοβαρός κίνδυνος

να φάτε μπακαλιάρο

αντί για αστακό αλλά

θα τον πληρώσετε χρυσό!

"Λουϊζίδης"

Εχει πάει πολύς κόσμος στον Λουϊζίδη στη Βουλιαγμένη, είπαμε να πάμε και εμείς.

Αυτές είναι οι εντυπώσεις μου

1) Επειδή το καλοκαίρι είναι ανοιχτό σχεδόν 24 ώρες, είναι μονίμως σχεδόν γεμάτο, τις Κυριακές και εορτές ετοιμαστείτε να παίξετε ξύλο με γιαγιάδες και μαμάδες με καροτσάκια και σκασμένα που τσιρίζουν. Γίνετε της τρελλής τα σβκ, τις καθημερινές όμως είναι καλά. Κωδικός ντυσίματος?

Ελα ρε μη χέσω. Οτι του κατέβει του καθενός, μερικοί ντύνονται στα μαύρα δίπλα η άλλη με το μαγιώ..

2) Είναι ένα απλό ελληνικό εστιατόριο μη περιμένετε χάϊ και τρέντι ναι? Τα γκαρσόνια είναι πολύ ευγενικά και πολύ γρήγορα, περίφημα στη δουλειά τους και φώς φανάρι αγαπούν αυτό που κάνουν. Μερικά μιλάνε Αγγλικά και Γαλλικά και Γερμανικά πολύ καλά. Το μόνο μειονέκτημα που είδα είναι ότι τα τραπέζια είναι πολύ κοντά το ένα με το άλλο, χωρίς να το θέλεις ακούς και τις κουβέντες του γείτονα.

3) Σερβίρουν ελληνική κουζίνα με εμφαση τα λαδερά, τα σβκ πρέπει να κάνεις κράτηση στα λαδερά που θέλεις με το όνομά σου (ναί! καλά διάβασες) αν θέλεις να φάς γιατί τελειώνουν γρήγορα και θα τη βγάλεις με μπριτζόλα (πάλι).

4) Το μόνο πρόβλημα είναι ότι είναι κλειστό το εστιατόριο το χειμώνα..

Νιάρρρρ!

"Ο Ξυπόλητος" στη Λούτσα

Μόνο ξυπόλητο δεν είναι το ωραίο αυτό ταβερνάκι, χτισμένο στο τέρμα, τέρμα της παραλίας της Λούτσας, μπροστά στο πέλαγος







Φτάσαμε μετά το ηλιοβασίλεμα6 άτομα και 2 παιδάκια και η αφεντομουτσουνάρα μου με καινούργια ψηφιακή μηχανή, να κάνω τον φωτογράφο τρομάρα μου.. Η θέα απο το τραπέζι αριστερά




Το πιατο. Το καλύτερο μπαρμπούνι που έχω φάει γενικώς οπουδήποτε. Μα τι του βάζει μέσα και είναι τόσο τραγανό απ' έξω και ζουμερό μέσα?

Μία υπόσχεση

Να ξανάρθω πρίν βραδυάσει, να απολαύσω ηλιοβασιλέματα..

Τα κόλπα μιάς ψησταριάς

ΚΡΕΑΣ
Για πολλά χρόνια πηγαίναμε σε τοπικό χασάπικο και αγοράζαμε διάφορα, αλλά επειδή τις τελευταίες φορές τον κόψαμε γιατί οι μύγες μέσα στο μαγαζί του ήταν πολυπληθέστερες των πελατών του, μύγες παντού τσαμπιά-τσαμπιά και τον σιχαθήκαμε, άνθρωπος που δεν επενδύει σε ένα απλό μυγόχαρτο, σκέψου τι κρέας θα πουλάει. Ετσι παίρνουμε κρέας απο μεγάλο σουπερμάρκετ της περιοχής.
Συνήθως αγοράζουμε σπαλομπριτζόλες, λουκάνικα και κοτόπουλο ανοιγμένο σαν βεντάλια, για ψησταριά λέμε στον χασάπη, αυτός ξέρει πώς να το κόψει. Αν απο φασίσουμε να ψήσουμε ψάρι, τα εντόσθια πετιούνται αλλά μένουν τα λέπια, γιατί αν βγάλουμε τα λέπια τότε το ψάρι θα κολλήσει πάνω στη σχάρα και γίνεται χάλια.

ΛΑΧΑΝΙΚΑ
Τα λαχανικά είναι απαραίτητα για την ψησταριά, ιδιαίτερα οι μελιτζάνιες (φλάσκες) και οι πιπεριές. Επίσης κάνουν οι πατάτες και τα κρεμμύδια, ακόμη και ντομάτες. Τις πατάτες, κρεμμύδια και ντομάτες τις τυλίγουμε με αλουμινόχαρτο και τις βάζουμε πάνω στα κάρβουνα, ενώ τις μελιτζάνες και τις πιπεριές δεν τις τυλίγουμε, τις ψήνουμε έτσι.

ΔΙΑΦΟΡΑ
Χρειαζόμαστε επίσης ένα μεγάλο αριθμό μυρωδικών και μπαχαρικών για τη μαρινάδα, μας αρέσουν το κάρδαμο, κάρυ, τζίντζερ, σόγια, πιπέρια όλων των ποιοτήτων, σαφράνι, φινόκιο, κύμινο, κόλιανδρος, κανέλλα κλπ. Και φυσικά το ελαιόλαδο.

Αυτό είναι ένα πολύ ωραίο συνοδευτικό πιάτο που ψήνετε πρώτο-πρώτο σε ζεστή φωτιά, εμείς τα λέμε "Πιτταράκια"

Με αλεύρι κόκκινο για όλες τις χρήσεις, βάζουμε βούτυρο και ένα αυγό και φτιάχνουμε μία μαλακιά ζύμη, την οποία πλάθουμε σε μικρά κοτσιδάκια. Μεσα στη ζύμη μπορείτε να ρίξετε πιπέρια, μέντα, δυόσμο, ρίγανη, μαϊντανό ότι θέλετε για έξτρα γεύση, σε εμάς αρέσουν σκέτα. Τα σκεπάζετε με πετσέτα και τα αφήνετε σε χλιαρό μέρος για να φουσκώσουν (καμμιά ωρα). Και μετά στα κάρβουνα... Το κάτι άλλο είναι..

Ο Κ. στρώνεται και ανάβει τη ψησταριά παραδοσιακά, με κάρβουνα κλπ.

Τα ψάρια δεν χρειάζονται μεγάλη ζέστη, απλά τέχνη θέλουν να μην στεγνώσουν και γίνουν μούμιες.

Το κοτόπουλο χρειάζεται δυνατή φωτιά, συνήθως το τυλίγω με αλουμινόχαρτο, ώστε πρώτα να ψηθεί μέσα και στο τέλος βγάζω το αλουμινόχαρτο για εξωτερικό ψήσιμο.

Επίσης μπορείτε να φτιάξετε σουβλάκια, στο καλαμάκι βάζετε, ένα κομμάτι κρέας, ένα κομμάτι πράσινη πιπεριά, ένα κομμάτι ανανά (κονσέρβα), αν δεν έχετε ανανά και ένα κερασάκι (αυτά που ρίχνουμε στα ποτά) κάνει ή ένα κομμάτι κρεμμύδι. Και πάλι κρέας..

Επίσης φτιάχνουμε και διάφορα ντίπς για τα κρέατα, ένα ωραίο με γιαούρτι, τριμμένο αγγούρι, χυμό λεμονιού και λίγο κάρυ, ή αντί για κάρυ μπορείτε να βάλετε σκόρδο, ή τσίλις κλπ.

Συνήθως πίνουμε μπύρα με τη ψησταριά στην αρχή (τσέχικη Urquell, ή Grinbergen, αλλά μετά συνεχίζουμε με κρασιά.

Για γλυκό, μετά την ψησταριά θέλουμε κάτι δροσερό, τελευταία ανακαλύψαμε τα παγωτά της Φρουτομανιας, έχει και στο Ναύπλιο απ ' όπου πάμε και παίρνουμε, άλλες πάλι φορές χτυπάμε και κανένα εκμέκ..

Απ' την Τουρκία με αγάπη

Αυτό είναι ένα ΠΟΛΥΤΙΜΟ δώρο που μας ήρθε απο τη γειτονική Τουρκία. Μας το έφεραν οι Μαν-Αργ όταν πήγαν διακοπές με τα παιδιά τους στην Κωνσταντινούπολη.

Είναι ένα μεγαλούτσικο ξύλινο κουτί γεμάτο πλαστικά συρταράκια γεμάτα μπαχαρικά. Τα συρταράκια σφραγίζουν απο πάνω με πλαστικά πώματα έτσι ώστε να μην υγραίνονται και χαλάνε. Και τι δεν έχει μέσα, μέντα, δυόσμο, κανέλλα, κύμινο, κόλιανδρο, 5 ειδών πιπέρια άλλα σε κόκκους, άλλα αλεσμένα, πάπρικα, τσίλι, σουμάκ, σαφράνι, ρίγανη και μαχλέπι..Επίσης μέσα στη συσκευασία έχει και έναν χάλκινο μύλο για να κόβουμε τα πιπέρια..

Τρελλαθήκαμε με το δώρο, πάνω στο τραπέζι το τοποθετούμε σε καθημερινή βάση και δοκιμάζουμε λίγο απο όλα.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ.

"Τσελεμεντές"

Λίγη Ιστορία

Πρίν από κάποια χρόνια, ο Νίκος Τσελεμεντές πήγε στην Βιέννη για να σπουδάσει ζαχαροπλαστική. Κατά το τέλος των σπουδών του εργάστηκε σε διάφορα εστιατόρια της εποχής του και γύρισε στην Ελλάδα για να ανοίξει τον περίφημο "Τσελεμεντέ" ένα μέρος γκουρμέ, με έμφαση τις υπέροχες τουρτες. Το 2002 ένας μακρινός ανηψιός του, ξανα-άνοιξε το περίφημο εστιατόριο σερβίροντας πιάτα βασισμένα σε συνταγές του προκατόχου του.

Εχουμε πάει σε αυτό το μικρό πλήν πολύ ενδιαφέρον εστιατόριο πολλές φορές και μόνοι μας και με φίλους, Ελληνες αλλά και ξένους. Είναι πολύ περιποιημένο, με τα λινά του τραπεζομάντηλα, τα κρύσταλλα, τον χαμηλό φωτισμό, την απαλή μουσική και το άψογο σέρβις. Τα αγγλικά των υπαλλήλων άψογα επίσης. Επειδή όμως είναι μικρό σαν χώρος, η κράτηση είναι απαραίτητη

Με το που καθόμαστε και πρίν προλάβουμε να δούμε τον κατάλογο, έρχεται ένα ποτηράκι τσίπουρο με πάγο για τον καθένα μας μαζί με ένα καλαθάκι φρέσκομυριστό ψωμί, ελιές και βούτυρο με σκόρδο. Πάντα παραγγέλνουμε το δικό του κρασί, ώς τώρα είναι υπέροχο και πολύ οικονομικό. Ο Τσελεμεντές είναι ιδανικό μέρος για χορτοφάγους

Για πρώτο πιάτο πήραμε ποικιλία ψητών λαχανικών (μελιτζάνες, κολοκύθια, πιπεριές διαφόρων χρωμάτων, κρεμμύδια και μανιτάρια),

μετά σουφλέ μελιτζάνας γεμιστό με ψητή φέτα και ψητό στο φούρνο, ένα μοσχαρίσιο φιλέτο να λιώνει στο στόμα μαγειρεμένο με μπαλσάμικο, σπιτικές πατάτες τηγανιτές, μία σαλάτα με παρμεζάνα και ρόκα και, και, και

τον λόγο που ήρθαμε να φάμε εδώ, παγωτό μέσα σε ψητή μαρέγγα..

Τέλος? οχι δα! Ενα ωραίο λικεράκι Limoncello μας βοηθάει να χωνέψουμε.

Και όταν ήρθε ο λογαριασμός, απορήσαμε.. ήταν πολύ χαμηλώτερος απο όσο περιμέναμε!!!